Kut
~Hola chicas!
Long time no log ya... Same old story, over and over again. Vergeef me, maar ik heb er zo m'n redenen voor. De afgelopen tijd zijn er zoveel dingen gebeurd, veranderd en dan als je thuis komt is het enige wat je wilt slapen en stoppen met je zorgen te maken over van alles. Nouja, in myn geval is zelfs dat niet mogelyk, omdat ik op dit moment met een groot slaaptekort kamp en ik blijf me 24/7 zorgen maken over dingen, waardoor ik dus -als ik eindelyk in bed lig- nog steeds niet kan slapen. Nogal frustrerend dus.
Nouja, ik ben dus sinds myn laatste log al 2 maanden bezig met mijn nieuwe opleiding. In het begin was ik hartstikke enthousiast en blij ermee, ik ontmoette nieuwe mensen en ik had er heel veel zin in. Maar met iedere week werd dat steeds minder en op dit moment zit ik al een aardige tijd in een dip waar ik maar niet uit kom. Waar dat precies aan ligt ben ik al een tijd naar op zoek. Mijn eerste gedachte gaat meteen uit naar mijn opleiding, want sinds ik ben begonnen is dit gevoel langzaam ontstaan. Wat ik precies voel weet ik niet zo heel goed te beschrijven, meer een gevoel van eenzaamheid. Ik weet helemaal nergens een antwoord op. Ik weet niet of dit de goede opleiding is, ik weet niet wat ik later wil gaan doen, ik weet niet wat ik dan wel leuk vind, ik weet niet waarom ik me zo voel.
Heb nu 2 gesprekken gehad met myn studie begeleider en zij zegt (natuurlijk) dat ik prima op m'n plek zit en dat dit iets is waar iedereen wel last van heeft. Ik merk daar anders geen barst van, dat andere hier ook mee zitten. Ik zit nu in een klas waar mensen ontzettend "aanwezig" zijn (met andere woorden, ze lopen de hele dag te kloten) en normaal doe ik dat ook altijd, maar nu is dus het verschil dat deze mensen 20 zijn en ik 17. Ik dacht toen ik aan deze opleiding begon dat myn leeftijd niet zo'n big deal zou zijn, maar het blijkt het tegenovergestelde. Ik val als het ware een beetje uit de boot bij de mensen die al meer hebben gezien en gedaan enzo. Nouja, myn ma zegt dat ik een veelste negatief zelfbeeld heb en dat ik daarom denk dat ik erbuiten val. Nouja, wat is er mis met een beetje onzekerheid? Deze hele wereld is compleet nieuw voor mij.
Best vermoeiend allemaal enzo. Vooral als je alleen maar mensen om je heen hebt die alleen maar zeggen dat alles weer goed komt.
Heel leuk, kan iemand mij vertellen op welke dag het weer "goed komt?" Dan blijf ik tot die tijd in mn bed.
P.S.
Trouwens, myn oma heeft het niet gehaald. Ze is in de eerste week van september overleden. Op de 2e schooldag was haar begrafenis en daar heb ik het ook ontzettend moeilyk mee gehad. Net als je denkt dat je alle rottigheid hebt gehad..
Hellup!
Ik heb echt onmiddelyk intelligent advies nodig van jullie!
Dit is het probleem;
Dave's scooter heeft het weer eens begeven en dit keer is er echt een héle hoop stuk eraan. Met andere woorden: Total loss.
De reperatie daarvan ligt zo rond de €300,- en myn ma heeft echt zoiets van; "Wáarom zou ik in godsnaam zoveel geld uitgeven aan reperaties als dat ding na 2 maanden toch weer stuk gaat?!"
-Note; dat is echt zo. Er is áltijd wel iets mis met Dave's scooter.- En aangezien ik al erg lang geduldig wacht op myn eigen scootertje, stelde myn ma voor om Dave's scooter in te ruilen voor een model waar we samen mee kunnen doen.
Dus wij vandaag naar de scooterwinkel rijden, en uiteindelyk kwam het erop neer dat het beste scootermodel voor mij de Mio is.
-Je weet wel, dat ding waar ongeveer heel 16-jarig meisjes Nederland op rijdt- Nouja, da's dus de enige scooter waarbij ik m'n voeten op de grond kan zetten en die niet ongelovelijk tiefus zwaar is. Maarja, als Dave en ik dáármee samen moeten doen, dan rijdt hij dus hartstikke voor paal omdat het echt een wijvenscooter is. De winkel had alleen niet echt een ander alternatief, want die andere sportievere scooters waren meteen hartstikke huge en toen ik op eentje ging zitten tiefde ik eigenlyk meteen weer om
-Dat was wel lollig, die jongen schoot meteen naar voren om die scooter op te vangen haha. Anders beschadig je ff een gloednieuwe scooter midden in de winkel XD-
MAARJOAH. Ik heb echt een scooter nodig voor m'n werk, voor sporten en voor school! Maar Dave heeft ook vrij veel nodig dus als we dan moeten samen doen gaat dat waarschijnlijk ook ontzettend botsen...
Maar 2 aparte scooters is ook weer geen optie, want daar is geen geld en ook geen ruimte voor.
GUYS, WHAT TO DO? I'm clueless!
Ohja, en daar komt óók nog eens bij dat ik deze week toetsweek heb en BLEHBAHBURGH. Gelukkig ben ik nu inmiddels al over de helft heen. Morgen heb ik 's ochtends vroeg duits -wie verzint nou weer zoiets debiels- en dan heb ik vrijdag nog 2 toetsen van M&O en muziek en dan heb ik om 12 uur weekend. :D
En dan zaterdag moet ik 's ochtends & 's middags werken en 's avonds gaan we lekker uit!
LET'S PARTAYYY.
En op zondag heb ik geen commentaar, want dan ben ik niet voor rede vatbaar.
-met andere woorden, Kimmie heeft dan een kater en wil niet aangesproken worden.-
Okay guys, ik ga weer verder met myn M&O leren... Het is echt zó verschrikkelijk interessant dat ik niet kan wachten om weer verder te lezen wat voor boeiends ze me allemaal te vertellen hebben.
Myn mini-pauze is voorbij en ik moet weer nutteloze informatie in myn hoofd stampen. ;D
DADADOEI & ADIEU
en help me met myn dilemma. ;O
nou.
leuk.
denk je,
ik ga naar paramore.
zegt eerst de vriendin af waarmee je erheen wou.
bied je broer aan dat hij wel mee wilt in haar plaats,
terwijl hij ook al die kaartjes voor je heeft betaald
& een superschat is
zegt hij ineens ook af.
1 dag van tevoren.
nou leuk.
geen paramore voor mij dus.
tenzij ik voor morgen nog iemand kan vinden
die ff 30 euro in zn achterzak heeft zitten
en tijd heeft
en die band leuk vind.
en sprookjes bestaan niet
Shalaam.
Dear world,
Dit weekend suckt van alle kanten omdat ik moet leren voor myn nutteloze stomme toetsweek.
It will be hell like you've never seen it before.
Deze toetsen - haha, heel erg leuk - tellen 5% mee voor myn examen en ik ben bloedbloedbloednerveus dat ik ze 1 voor 1 ga verkloten.
En als er iets is wat ik niet wil dan is het nog een extra jaar rondlopen op die godvergeten kloteschool.
Dus. :D
Ik gaat jullie nu verblijden met mijn toetsrooster, gewoon omdat ik dat leuk vind.
Maandag. 11:10 - 12:15; Engels.
Dinsdag. 12:50 - 14:25; Economie.
Woensdag. 08:25 - 09:15; Nederlands.
11:10 - 12:45; M&O.
Donderdag. 11:10 - 12:15; Geschiedenis.
Vrijdag. 08:25 - 09:30; Muziek.
09:40 - 10:45; Maatschappijleer.
13:10 - 14:00; Duits.
Ja, leuk hè? Drie toetsen op één dag?
Natuurlyk denken ze dat ik een robot ben en niets anders doe dan leren, en natuurlyk denken ze dat 3 toetsen totaal niet teveel is.
Gelukkig maar dat ik het weekend na de toetsweek uit ga en alles eraf ga feesten. En dan moet ik nog één weekje school en dan hebben we endlich
HERFSTVAKANTIE.
Gottegottegodzijdank!
Werkweek from hell.
Hey iedereen..
Ik ben gisteravond terug gekomen uit Londen. Dit is omdat er echt iets afschuwelijks is gebeurd dinsdag-avond. Ik zal het jullie wel even uitleggen.
Maandag hadden we de hele dag gereist en die avond ontmoette we voor 't eerst ons gastgezin. Dat waren hele vriendelijke mensen die dit al veel vaker hadden gedaan, dus het was wel fijn om te weten dat die mensen ook wisten wat ze aan het doen waren enzo. Dus heel aardig en alles, die vrouw had hartstikke lekker gekookt voor ons en ik had echt zò'n honger, dus heel fijn allemaal.
Die eerste nacht best slecht geslapen, maarja, dat heb ik altijd de eerste nacht. Bovendien was het bed echt crappy.
Dus die dinsdag stonden we al om 8 uur op de parkeerplaats om met de bus naar Londen te rijden. Die gastgezinnen woonden namelijk allemaal in Bexley Heath, een dorpje even buiten Londen.
Dus wij naar Londen. Noooou, ik was zo opgewonden! Ik heb onderweg 3 miljoen foto's gemaakt en bij iedere rode bus die langskwam schreeuwde ik door de bus van; VEEEEEEEEEEEEEEEET KOOOOOOOOOOOOOOEELLLLL
en alles.
Overdag hebben we opdrachten gemaakt en lol gehad en we werden in groepjes van 4 gewoon losgelaten, en we mochten ook alleen met de metro en alles. We hadden een kaartje voor de hele dag en konden overal heen, als we maar weer om een bepaalde tijd op een bepaalde plek terug waren. Heel erg leuk. Ik heb een heleboel leuke winkeltjes gezien enzo.
Rond 4 uur waren we klaar met de opdrachten van vandaag en toen kregen we vrij tot 8 uur 's avonds. Ik en mijn 'groepje' (Sofie, Debbie & een andere Kimberly) besloten om eerst wat te eten in de Mac en daarna naar het park te gaan, omdat het donders lekker weer was. Dus wij in het park lopen kloten en liggen zonnen, heerlijk was 't.
Om half 9 begonnen we aan de Jack the Ripper tour, als je Jack the Ripper niet kent... Dan ga je maar googlen ofzo. Het is de allereerste serie-moordernaar in de WERELD en hij vermoordde vrouwen die als prostituee werkten. Hij sneedt eerst hun keel door en daarna verwijderde hij hun organen en at hij ook lichaamsdelen op. Hij bewaarde ook lichaamsdelen, bijv. een oor ofzo.
Dusja, we kregen daar een tour over verschillende plekken waar moorden hadden plaats gevonden. Die vent die het allemaal vertelde was super grappig, hij vroeg ook steeds hoe je bepaalde woorden in het Nederlands zei en dan probeerde hij het na te zeggen.
Je hoorde hem steeds struikelen over het woord 'steeg' XD
Maargoed. De gastgezinnen zouden ons om half 12 's avonds ophalen van de parkeerplaats, en we waren vroeger dan geplant klaar met de tour.
Dus zeiden onze begeleiders; laten we met de boot nog een stukje varen. We konden ook met de metro terug naar de boot, maar ze vonden het leuker als we niet de hele tijd ondergronds zaten en ook nog een stuk van Londen konden zien bij nacht, met allemaal mooie lichtjes en alles.
Dus wij gingen een klein stuk met de metro naar de plaats waar die boot vertrok. Ondertussen waren wij al redelijk dood, want we hadden de hele dag al gelopen vanaf 8 uur 's ochtends enzo.
Nouja, toen had ik eigenlijk dit al moeten zien aankomen.
Tom die was de hele dag al ontzettend gevaarlijk aan het doen. We waren die dag bij het Buckingham Palace geweest en daar werd de wacht gewisseld. Heel gedoe met allemaal paarden en optochten en alles.
Er stonden daar van die hoge stenen waar hij was opgeklommen en toen met een salto was afgesprongen. Nouja, dat soort dingen was Tom dus al de hele dag aan het uithalen.
Ook toen we met de metro naar de boot gingen, gleed hij van de railing van de trap af enzo en helemaal stunten en alles.
Leraren die zeiden alleen maar dat-ie dat niet moest doen, maar niet op een boze toon, alleen maar op een anti-serieuze half-grappende toon weetjewel. Zo van; 'Och Tom, niet zo gevaarlijk doen joh.' *lalala.*
Okee.
Dus wij kwamen bij die boot aan.
En er was zo'n brug waar je eerst overheen moest lopen voor je bij die boot kon komen. Het was bij die rivier,kanaalding de Thames. Het was eb enzo dus wij moesten over de brug naar de boot.
Nouja, ik was bezig met een brug aan de overkant te fotograveren want die zag er hartstikke mooi uit, helemaal met lichtjes bedekt en alles.
Toen hoorde ik ineens een loeiharde plof op stenen enzo.
Iemand zei; 'Ow haha, iemand heeft zn tas naar beneden laten tiefen.'
Ik dacht; Zomg dat moet ik zien.
Ik had nooit moeten kijken.
Want wat ik zag....
Er lag wel een tas....
Maar Tom lag ernaast.
Hij lag op z'n buik, met z'n hoofd naar de linkerkant toe gekeerd en hij bewoog niet. HIJ BEWOOG NIET. Ik kreeg nauwlijks adem. Ik ging nog wat verder over de railing hangen en toen begon iemand te schreeuwen; 'NIET BEWEGEN. NIET BEWEGEN!' En toen zag ik dat hij godzijdank nog in leven was. Serieus, ik was echt in shock.
Wat er nou was gebeurd;
Tom die gleed over de railing heen, net als bij de metro. Alleen hij stond erop.
Hij kreeg steun van een glasplaat die eronder zat ofzo, daar stond hij op. Alleen die glasplaat hield ineens op en dat had hij niet gezien omdat het al donker was.
(Dit heeft een meisje uit mijn groep verteld, zij heeft het zien gebeuren)
Hij draaide zich om, greep in het niets en viel toen naar achter. Owmygad.
Nou goed, iedereen in shock en het was moeilijk hem te bereiken omdat dat gebied daar afgesloten was. Het was eb nu, maar normaal met vloed ligt daar gewoon water.
Een begeleider is over het hek gesprongen en er is zo snel mogelijk hulpverlening gekomen van het trauma-team.
I swear to god, ze hadden geen minuut later moeten komen. Toen Tom daar lag kreeg hij een hartstilstand. Ze hebben hem moeten reanimeren en alles.
Ik kreeg geen lucht.
Alles begon echt te draaien.
Op de eén of andere manier, kon ik gewoon niet huilen. Ik kon het gewoon niet. Sofie stond te snotteren, Debbie ook, alle meiden bijna, maar ikke niet. Ik was echt geshockeerd.
Nou goed, ik ga niet nog meer vertellen want het is al vreselijk genoeg.
Hij ligt nu in het ziekenhuis in Engeland, op de intensive care, maar zijn toestand is gelukkig stabiel en niet in kritieke toestand.
Ik ben zo hard geschrokken, joh.
En ondertussen gonst het in de school van geruchten. Ik kwam vandaag op school omdat we een bijeenkomst met de groep hadden, om erover te praten. Na een halfuur ben ik net zo hard weer naar buiten gerent omdat ik het echt niet kon handelen.
Kijk weet je, ik heb echt totaal andere gevoelens dan de rest. Zij beleven dit ook op een afschuwelijke manier, maar ik ken Tom echt als geen ander.
Daarbij moest ik onmiddellijk denken aan die brief die hij me vorig jaar had gegeven, de dag dat hij er een einde aan wou maken. Ik heb er over gepraat met iemand van de steungroep, later, in een klein groepje met mensen die ik stuk voor stuk vertrouw.
(Lees: alle begeleiders van de werkweek, behalve de begeleider die over het hek sprong om bij Tom te komen; die is nog in Engeland.., mijn moeder en Sofie.)
Ik heb ze toen verteld over het feit dat Tom vorig jaar meerdere pogingen heeft gedaan en dat ik daarom een ander soort gevoel had dan de rest. Zij begrepen dit wel, maar ik voel me nog steeds zo raar.
Ik eet niets, zodra ik iets eet heb ik het gevoel dat ik moet kotsen.
Ik slaap niet meer, zodra ik mijn ogen dicht doe zie ik hem daar weer liggen en voel ik de machteloosheid van die avond weer door me heen stromen.
Ik durf er nauwlijks erover te praten. Ik weet niet hoe ik mijn zorgen kan omzetten in woorden, ik weet niet hoe ik dit kwijt moet aan iemand. Ik weet het gewoon niet.
Mensen vragen zoveel aan me en het voelt aan alsof mijn hoofd op ontploffen staat. Het enige wat ik kan doen is bidden dat hij het overleeft en dat hij bij me blijft.
Want serieus, door dit ongeluk heb ik echt beseft hoeveel ik nog om hem geef. Beetje erg veel zelfs.
Shit, en het ergste was nog
Hij was jarig.
Je zal maar op je verjaardag van een brug af donderen. En dit keer deed hij het niet eens expres, dit was écht een ongeluk.
Nog erger is dat mensen op school, die er helemaal niets van afweten, roddelen dat wij hem hebben geduwt en dat wij hem zo pestte en dat hij daarom zelfmoord heeft gepleegt.
Het was geen zelfmoordpoging!
Maargoed.
Hij heeft z'n pols gebroken, z'n rib gebroken, er is een splinter van zijn ruggegraat af, zijn bekken zijn gebroken, hij heeft zijn rechterlong, nier en lever gekneust en ook nog z'n jukbeen en oogkas gebroken.
Ik kan er niet bij dat er gewoon niets is, er is niets waarin ik iets voor hem kan betekenen. Ik moet hier gewoon afwachten tot nieuws and it's killing me.
Ik heb absolúút geen zin in maandag, iedereen gaat op me afstormen en vragen wat er is gebeurd. En alsof ik mijn hoofd erbij kan houden in de les, natuurlijk niet!
Ik vind het echt zo erg.
Er heeft ook even door mijn hoofd gespookt dat het mijn schuld is, omdat ik een poosje niet met hem heb gepraat na onze break-up. Ik dacht, misschien had hij me in die periode wel nodig, ik ben zo'n klote vriendin geweest, waarom heb ik geen gefeliciteerd gezegt (totaal vergeten..) waarom heb ik dit niet gedaan, waarom heb ik dat nou gezegt...
Er spookte zoveel door me heen.
Vooral omdat hij ook net zo hard dood had kunnen zijn.
Dan hadden we met z'n alle bij een begravenis gezeten.
Ik hoop zo erg dat het goedkomt met hem... Hij is één van de weinige mensen waarmee ik zoveel kan bespreken en gewoon. Het is heel erg vreselijk allemaal.
Ik hoop dat jullie dit nooit hoeven mee te maken. Gelukkig begrijpt mijn moeder mijn situatie, zij heeft namelijk ook op jonge leeftijd iemand uit het raam van een hotel zien donderen. Zij kende die vrouw niet, maar toch is het hartstikke ingrijpend om zoiets te zien.
Ze zegt ook dat ik dit beeld nooit meer vergeet. Nooit meer. Dus het enige wat ik kan doen is het een plekje geven en hopen dat Tom er heel uit komt en weer als de oude.
Scans hebben trouwens aangegeven dat er niets is met zijn hersenen, dus hij heeft geen schade opgelopen daaraan. Hij herkende ook zijn ouders vanochtend, dus ik denk/hoop dat het allemaal goed komt.
Nou...
Dat was het zo'n beetje.
Ik ga morgen een brief schrijven aan hem. Ik weet niet of ik 'm ga opsturen, maar ik ga er in ieder geval eentje schrijven.
Nouja...
Ik weet niet zo goed hoe ik dit logje moet afsluiten. Doei eronder zetten is zo lullig.
Ik hoop op 't beste.
whatever
Deze week was in één woord... verschrikkelijk.
En ik had gehoopt me tegen deze tijd wel weer beter te voelen; maar het is juist het tegenovergestelde. Ik voel me nog even slecht of zelfs slechter dan ik me aan het begin van deze week voelde. En ik haat ‘t.
Ik ben niet zomaar een speeltje.
Ik heb tegen hem gezegt dat hij maar lekker verder moet gaan met dat kind – hoe ze ook mag heten, ik vervloek haar – en dat hij maar lekker met haar mag gaan neuken en alles. Hij bekijkt ’t lekker. Ze zijn na die zoen hartstikke close en flirterig met haar dus Mark die heeft z’n keus allang gemaakt, maar ondertussen doet hij hartstikke onschuldig en schijnheilig tegen mij.
Na dat gesprek ben ik huilend m’n bed in gekropen.
Ohja, eerder die avond vierde mijn ‘neef’ – hij is niet echt m’n neef maar boeiend – zijn verjaardag op m’n pa’s bedrijf met een etentje. Komt Micheal ineens ook, terwijl hij hem helemaal niet kent. Weet je wat hij doet? Hij zet gewoon mijn neefje tegen me op! Fucken met Sofie doet hij al maar nu gaat hij ook nog ‘ns fucken met mijn familie!
Dus die hele vrijdag was één grote ramp die deze week alleen maar erger heeft gemaakt.
Vanmorgen voelde ik me wel iets beter. Sofie en ik zouden samen naar Confessions of a Shopaholic gaan en ik kon wel een beetje cheering up gebruiken.
en toen gebeurde dit...
Mijn moeder kwam boven, met een dodelijk serieus hoofd, en zegt/schreeuwt:
“HEB JE GESPIJBELT EN BEN JE TOEN NAAR AMSTERDAM GEGAAN?!”
Ik stond echt met m’n mond vol tanden. Naar Amsterdam gegaan?! Hoe the fuck komt ze daar nou weer bij?
Dus ik heb haar toen uitgelegt waarom ik maandag gespijbelt heb – dit was vanwege Soof én Mark. - en ik heb haar ook alles verteld wat Mark me heeft geflikt en ze was hartstikke lief.
Ik heb echt 10 miljoen keer gevraagt wie aan haar heeft verteld dat ik naar A’dam ben geweest, wat dus niet zo is, maar ze wil het alsmaar niet zeggen.
Maar ik voel me nog altijd even slecht. En ik ben alweer alleen thuis.
In andere woorden; nog steeds even depri met een heleboel liefdesverdriet.
Ciao.
Kill me before he does.
Aloha.
Nou vandaag ben ik dus verre weg van vrolyk. Er zijn wat dingen gebeurd die deze dag tot een officiële KLOTE DAG hebben gemaakt en ik wou dat ik gewoon in bed was gebleven vanochtend.
Reden één;
Maandag heb ik gespijbeld van school omdat ik geen zin had en me idioot laat had verslapen. Ik had dus meer zoiets van: schijt, ik blijf lekker liggen. Normaal vragen ze niet waar ik die uurtjes was, maar vandaag (dinsdag) ineens wel! O___o Komt er een één of ander geflipt wijf naar me toe (en normaal is het een man!) die vraagt waar ik was met duits en CKV. (Ik had wel meer geskipt.)
Dus ik: “Ik was naar de dokterrrr.” –engelhoofd-
Zij: “Goed, waar is het briefje van je moeder of vader?”
Ik: “Mijn moeder was vanochtend al heel vroeg weg, dus ze heeft geen briefje kunnen schrijven.”
Zij: “Oh, oké. Dan wil ik morgen graag een briefje zien bij de lodge.” -loopt naar volgende slachtoffers-
En toen dacht ik. Natuurlijk kan dit er vandaag wel weer bij.
Dus nu moet ik zorgen dat ik een geloofwaardig briefje kan zien te maken zodat die mensen mij geloven. >___>
Reden twee;
Ik heb gisteren ook ruzie gehad met Mark. Het begon allemaal ’s middags. Ik was eindelijk mijn bed uit gekomen en ik had msn opgestart, en hij was ook online. Nou, wij een normaal gesprek voeren. Zegt hij opeens vanuit het niets:
Ik heb zaterdagavond met een ander meisje gezoend. Ben je boos?
o____O
Ben ik boos.
Natuurlijk ben ik boos jij achterlijke debiel.
Maar ergens was dat ook onterecht om boos te zijn, we hebben nooit iets officieels gehad. Maar toch voelde ik me wel kwaad en toen hebben we dus ruzie gehad. Vandaag had ik zoiets van; ik ga hem sms’en om te vragen hoe het nu zit tussen ons. Ik snapte er niets van.
Ik quote de sms’jes: (Mijn sms’jes zijn dik gedrukt en die van Mark schuin gedrukt)
Hebben we nou nog ruzie ofzo?
Nee als het aan mij ligt niet, ben je dan boos op mij? Kan het namelijk wel begrijpen.
Nee maar vanwege gister want ’t was zo raar op msn enzo. Weetjewel. Was je al dronken toen je d’r zoende trouwens?
Ja denk ’t wel, maar ik heb er geen spijt van als ik eerlijk ben.
Doe je dit expres ofzo?!
Nee, ik vind je leuk maar haar ook, maar ik vond dat je ’t moest weten.
Hoelang vind je haar al leuk dan?
Hij DENKT dat-ie dronken was. Je DENKT het niet, je bent dronken of je bent het niet. Als je dronken bent dan DENK JE NIET!!!!!
En hoezo hij vind haar ook leuk?! Ik kan het echt niet geloven!
Reden drie;
Ik moest samen met Sylvia achterlijk ver fietsen voor gym en toen we daar waren werden we ook nog eens afgemat met een dodelijke gymles, en toen mocht ik weer helemaal terug fietsen naar school.
Dus ik ben hartstikke dood en sta op het punt om in te storten en in huilen uit te barsten.
Vergeet het.
Dit was één van de ergste dagen uit mijn leven.
Ik haat Mark.
</3
Heya guys...
Nog geen update van het verhaal. Het komt zondag, hoop ik. Ik weet het niet. Er zijn gewoon dingen die ik nu van me af moet schrijven, omdat ik anders nooit in slaap kom.
Ik ben zo jaloers op Sofie. Dat is om een paar redenen.
Reden 1.
Ze heeft alles. Ze heeft zo’n fucking grote flatscreen op d’r kamer, ze heeft een digitale camera GEKREGEN waar ik al maanden voor aan het sparen ben, ze heeft een coole mobiel, leuk haar, ze is knap, jongens komen altijd het eerst op haar af, ze heeft lef en ze heeft gewoon een mooi huis en de perfecte familie.
Alles wat ik niet heb. Alles wat ik zou willen hebben.
Reden 2.
Zij kan zo vreselijk goed opschieten met haar ouders. Bij mij is het 9 van de 10 keer ruzie en schreeuwen en slaan met deuren en noem die hele scène maar op, bij haar komt dat nauwlijks voor. Haar ouders hebben ook nooit ruzie met elkaar.
Reden 3.
Jongens vinden haar leuk. Zij heeft zoveel vriendjes gehad.
Reden 4.
Ze heeft op dit moment weer een vriendje. Jullie kennen meneer al. Ik leg het zo wel uit.
Reden 5.
Ze heeft talenten. Ze kan echt zo goed dansen en toneel spelen. Ik zelf ben helemaal nergens goed in. Alleen in dingen verkloten en een puinzooi van alles maken. Ik heb geen idee hoe Soof het met mij uithoudt; misschien is dat nog een talent van haar ofzeu.
Dus ze heeft weer een vriendje. 3x raden wie het is. MICHEAL.
Van álle, álle jongens op deze wereld, moet ze weer verliefd worden op hem. En Micheal is nooit gestopt met verliefd zijn op Sofie, nee, alle jongens die vinden haar natuurlijk weer leuk. En hij heeft alle trieste pogingen gedaan die er zijn om haar aandacht weer te krijgen, en het is hem blijkbaar weer gelukt. Ik zweer je – ze zijn kleffer dan ooit. Hoe ik erachter kwam:
Vorige week zaterdag vierde ze haar zestiende verjaardag en na het feestje praatte we nog wat op haar kamer, en toen vertelde ze het me dus. Ze waren al een maand samen ofzo.
Ik snap wel dat ze niet gelijk op me af kwam gestormd om met een Big Smile te vertellen van; ‘Hey Kim! Guess what, Micheal en ik hebben weer iets, LEUK HEA?!’ want het is niet leuk.
Ik haat het.
Ze vertelde me dat ze bang was dat ze mij zou kwijtraken hierdoor, en toen begon ze half te huilen waar ik echt niet tegenkan en toen zei ze dat onze vriendschap zo sterk was dat een jongen er niet tussen mocht komen en dat ze bang was dat ik teleurgesteld zou zijn in haar.
Ik voelde zoveel dingen op dat moment. Ik was teleurgesteld, boos, verdrietig, ik voelde me in de steek gelaten en verraden. Ik bedoel, leuk dat ze dat allemaal achter mijn rug om doet...
Toen vroeg ze wat ik ervan vond. Weet je wat ik zei?
‘Ik vind het niet erg.’ Hoe bedoel je leugen om bestwil. Dat is gewoon wat ze wou horen. Ik wil dat ze gelukkig is weetje, want ze is mijn beste vriendin al voor zolang en ik ben ook bang om haar kwijt te raken om een stomme ruzie om Micheal. Ik wil geen ruzie over hem. Dat is hij niet waard. Hij is nog niet eens 1 cent waard, die stomme klootzak.
Nouja en nu zijn ze dus weer samen. En ik zat net beneden met mijn papa en mama en film te kijken en zij zaten weer te praten over het bedrijf en toen zei me pa ineens; ‘Ja, Micheal en Sofie die komen weer voor zo’n massage volgende week.’ En ik dacht gelijk; Jezus.
(Ja, me pa heeft een fitness bedrijf opgericht en daar zit ook zo’n beauty-centrum stuk geval achtig aan, kan je massages & behandelingen laten doen en je nagels en make-up en heel vet & alles) Maar goed, ik voelde me zo raar ineens. Verdrietig.
En toen ging me moeder ook nog eens doorzagen over wat ik ervan vond dat Micheal & Soof weer bij elkaar maken en toen snauwde ik haar af en toen bemoeide me pa ermee en toen hadden we weer ruzie EN HET WORD ME TEVEEL.
En daarnet wou ik proberen te slapen en deze dag gewoon te vergeten, want het was gewoon een GODSKLERE KLOTE DAG VANDAAG en toen kwamen die tranen en myn kussen is nu helemaal nat en ik ben zo fucking bang dat Micheal degene is die de vriendschap tussen mij en Soof verkloot en dat er dan niets meer is. Hij heeft al zoveel verpest voor mij. En ik hoor ook dat hij weer allemaal klote dingen loopt te zeggen over mij tegen Sofie en nou moet ik weer huilen want ik kan wel zeggen dat het me niets kan schelen, maar het kan me echt wel iets schelen.
Ik heb zat dingen om loeikwaad op Sofie te zijn. Zat dingen om te zeggen; ‘Val dood stomme slet.’
Ze heeft met myn ex genomen, net nadat het uit was. (Micheal)
Ze heeft myn broer gebruikt om over hem heen te komen (Wat niet is gelukt, dus)
Aka, ze heeft dus zyn hart gebroken. En Dave betekend veel voor me.
Ze heeft... Okay LAAT MAAR. Ze heeft gewoon dingen gedaan en ik heb haar iedere keer weer vergeven omdat ik van d’r hou als een vriendin en geen idee, ik ben blijkbaar makkelijk in mensen een tweede kans geven. Beetje te makkelijk misschien.
Ze vergeet me iedere keer als ze weer een vriendje heeft. Maar met Micheal is het een tikkie erger, Micheal CLAIMT dat kind gewoon. Van mij van mij van mij is het bij hem. En dat moet ik maar accepteren omdat hij niets heeft thuis. NOU MOOI NIET.
Ik wil ook een vriendje hebben. Ik wil ook eens weten hoe het voelt om echt superverliefd te zijn op iemand en elke seconde met diegene te willen doorbrengen, om gelukkig te zijn met iemand anders. Waarom mag ik dat niet en Sofie wel. Sofie heeft dat al zovaak gehad. Cupido slaat mij telkens over.
KUTGEDOE.
En Tom die haat me. En Tim verpest mijn leven ook. En het is o-zo-grappig allemaal
Missyou.
Dan is ’t nu tijd om mijn frustratie eruit te gooien over één enkele persoon die mij veel verdriet heeft gedaan. ![]()
Als we toch al op de diepzinnige emotionele tour gaan... Dan ga ik nu al mijn gedachtes over hem dit logje in gooien. Sorry voor de anti-vrolykheid die nu echt heerst op myn blog maar ik heb dit niet voor niks, en ik moet hier gewoon kunnen schrijven wat ik wil.
Goed. Onderwerp vandaag is;
Thomas.![]()
Johanna die had me vanmiddag echt zo’n supermooi lied gestuurd en na de 10.000ste x dat ik het had geluisterd, moest ik opeens weer aan hem denken. Ik moet eerlijk zeggen dat hij de laatste tijd ergens in m’n achterhoofd heeft gezeten, maar nu kan ik niet stoppen met aan hem denken. Damn, wat mis ik hem erg. Bij sommige dingen die ik doe, heb ik soms het gevoel van:
“Waarom kan Thomas er niet gewoon bij zijn.” Met hem lijkt ’t net alsof alles veel gezelliger en leuker is. Wat kan ik zeggen? Die klik tussen ons is er altijd al geweest. Vanaf het moment dat we elkaar ontmoette tot op de dag van vandaag. Heb ik eigenlijk ooit het verhaal verteld over hoe wij elkaar hebben ontmoet? Kan het me niet herrineren xD Ga ik jullie er toch mee vervelen:
Ik fietste dus naar huis toe en ik wás toen al niet op m’n allervrolijkst, want ik had echt een vreselijke shit-dag. Toen kwam hij daar op z’n fietsje aankakken vanaf de andere kant en toen hadden we dus een halve aanrijding. We lagen allebei op de grond en eerst was het van; ‘Kijk uit je doppen,’ en ‘Waar the fuck heb jij leren fietsen?’![]()
Toen barstte we in lachen uit omdat hij dus heel debiel met z’n benen lag en ik lag dus letterlijk ònder mijn fiets x’D We hebben elkaar toen bevrijdt en een hele tijd lopen praten. Dat was zo ongelovelijk lang geleden maar ik weet het nog supergoed.
Er is trouwens nooit echt iets van liefde geweest, hoor. Zo denk ik niet over hem. Het is hetzelfde liedje als bij Lars: Beste vrienden, maar meer dan dat is er niet. Hoewel sommige mensen dat wel willen.
Toen wist ik niet dat Thomas zo’n belangrijk deel van m’n leven zou uitmaken. Een vriendin van me vroeg laatst of ik Thomas nog steeds had willen ontmoeten, als ik had geweten hoeveel pijn hij me ging aandoen later in m’n leven.
Misschien wel. Hij is het waard. Ja. Ik had die ontmoeting voor geen goud willen missen. Stel je voor, als ik toen niet door m’n moeder richting de supermarkt was gestuurd dan had ik hem niet ontmoet. Is me moeder toch ergens goed voor.
Hij is al zolang weg en ik weet niet meer waar hij uithangt. Het ergste is, dat de laatste keer dat ik hem sprak, ik zelfs ruzie heb gemaakt met hem. Dat is echt het slechste wat je kan doen als je nagaat hoe gevoelig hij de afgelopen maanden wel niet is. ![]()
Ik had nooit gedacht dat hij het voor elkaar zou krijgen om zólang weg te blijven. Ik bedoel, toen ik hoorde dat hij was weggelopen maakte ik me natuurlijk wel zorgen, maar ik dacht ergens ook wel dat hij over een paar weken weer vrolijk in het speeltuintje stond te kloten met ons. Zoals altijd.
Af en toe heb ik gewoon echt behoefte aan een knuffel van hem en om gewoon weer eens te praten. Thomas heeft een hele aparte kijk op dingen en als je het via hem bekijkt, ziet de hele wereld er opeens anders uit. Niet omdat hij een jongen is, hij is gewoon anders. Misschien daarom wel één van mijn allerbeste vrienden.
Ik wil hem kunnen opbellen en zeggen dat ik hem ook nodig heb. Want ik merk gewoon dat het de laatste tijd steeds moeilijker gaat en ik heb zóveel voor hem klaargestaan in de moeilijke tijden waar hij doorheen is gegaan, maar nu ik hem nodig heb is-ie er niet.
Dat is ook waar ik ruzie over heb gemaakt over de telefoon. Ik vroeg – smeekte – hem om weer naar huis te komen. Toen hij het niet wou knapte er iets in me.
Hij weet heus wel dat ik van hem hou. Vriendschappelijk. Hij weet heus wel dat ik hartstikke veel om hem geef. En dan doet het me pijn om van hem te horen dat niemand om hem geeft of van hem houdt. Dan staat-ie gewoon openlijk tegen me te liegen.
Ik MIS hem. Zo verschrikkelijk veel. Iedere dag. Zelfs als ik er niet zoveel aan denk.
En als wensen echt zouden uitkomen als je er sterk in gelooft, dan zou ik wensen dat hij weer thuis komt.
Trouwens, nog ook eventjes iets anders dan Thomas.
Op een TH-forum op internet was het onderwerp ‘onbereikbare liefde.’ Het is raar, maar ik heb echt totaal niet het gevoel dat ik Tom nooit zal krijgen. Sterker nog, ik heb hier echt ’t gevoel dat ooit op een dag hij mij echt zal zien staan. Misschien is dit mijn veel te grote fantasie die weer op hol slaat, maar toen ik die teksten las die daar stonden, voelde ik me ook al best depressief worden. Als Tom een vriendin krijgt dan zal dat het enige zijn wat mijn ogen zal doen openen voor de waarheid.![]()
De waarheid wil ik tot dan niet zien. Denk ik.
Ik haat het hoe verliefd je kan worden op iemand die je náám niet eens weet. Ik bedoel, hoe kàn dat nou? Ik ken Tom niet eens echt.
Kan het leven nou niet één keer eens eerlijk zyn?! >_<
_____________________________
Update; Ik weet al waarom ik zo overgevoelig emotioneel ben de laatste tyd x'D
Ben vanochtend net ongesteld geworden. Halleluja, en ik heb straks gym, mag ik een rondje Praamgracht gaan rennen.
God denkt ook aan alles =.=
FuckedUp.
Dudehoofdjes.
Okay, look out. Hier komt een heel diepzinnig verhaal te staan over iets wat een groot deel van mijn leven heeft verpest, beïnvloed, waarschijnlijk nog meer gaat verfucken en wat persoonlyk van mij echt door de plee mag gespoeld worden.
Maar laten we beginnen bij 't begin.
Een meisje uit mijn klas die was afgelopen dinsdag 16 geworden - dus vanavond kwamen we gewoon gezellig met z'n alle bij elkaar, de meidengroep uit onze klas. Ik heb geen zin om hier namen op te gaan noemen maar een groot deel kennen jullie wel x'D
Aber gut. We gingen dus bowlen - owmygad hier spreekt de slechste bowler aller tijden, ik heb 17x achter elkaar in de goot gegooit =,= - in het begin hadden we echt vette lol en ergens aan het einde kwam het onderwerp vriendjes.
Dus eerst zaten we daar ook de hele tijd over door te kutten, ik gooide weer een paar ballen de goot in en we lagen weer slap van het lachen want die bal van mij kwam rete-hard op die baan en toen zat er een deuk in x'D
IK DWAAL AGAIN AF.
Toen vroeg zo'n meisje uit m'n klas - ik noem haar ff A. - aan mij, hoe het zat tussen vriendjes en mij.
Had ik eerst verteld over mijn vriendje van de basisschool, dat stelt sowieso natuurlyk helemaal nix voor in die tijd.
Toen ik bij het onderwerp Micheal aankwam, heb ik álles eruit laten komen.
A. kon het nauwlijks geloven dat Sofie ná mij met Micheal heeft genomen. Of de relatie nou iets heeft voorgesteld of niet, je neemt niet met de ex van je vriendin. Laat staan je beste vriendin. Dat doe je gewoon niet uit respect voor iemand anders.
Dat heeft me echt aan het denken gezet. Ik bedoel, als je alles op een rijtje zet;
-Micheal maakt me zwart bij Sofie.
-Hij maakt me ook zwart bij Dave.
-Hij maakt me ook al zwart bij Tim. <-- Maar die loser mag ook door de plee worden gespoeld. Teringlul.
-Hij lult almaar door achter mn rug om.
-Zielig als hij is, neemt-ie met mijn beste vriendin na mij. UIT ALLE MEISJES OP DEZE FUCKING PLANEET. >_<
-Sofie die nodigt mij altijd uit om SAMEN met haar én die stomme klote Micheal te gaan zwemmen.![]()
Zie ik eruit alsof ik zin heb om met die klootzak in één zwembad te zijn?! Ze weet heus wel dat ik hem absoluut niet kan uitstaan en elke keer vind ze weer een manier om me over te halen.
-Het is altijd maar Micheal dit, Micheal dat. Ze is ikweetniethoeveel keren bij me wezen uithuilen om die gozer. Wat hij nu weer heeft uitgehaald.
Binnenkort zal ze onder ogen moeten zien dat hij een player is. En hij zal haar hart breken.
Dat is misschien nog wel het ergste. Ik, ik kan mijn beste vriendin niet beschermen voor Micheal. Hij zal haar hart gaan breken en ik had het al maanden van tevoren zien aankomen. Sofie die zal denk ik weken niet meer zichzelf zyn en dat komt dan allemaal door hem.
Ik heb myn belofte aan mezelf wéér gebroken. Ik had gezegt dat ik niet meer aan hem zou denken, verder zou gaan en niet meer zou stilstaan bij Micheal.
Nu gaat deze log alweer over hem. Maar weetje? Hij heeft gewoon myn halve leven verwoest, m'n hart tot stukjes gestampt en me vanbinnen gebroken.
De mensen om wie ik het meest geeft en de beste band mee heb, daartegen verteld hij de smerigste leugens zodat zij ook een andere kijk gaan krijgen op mij.
Althans, daar ben ik zo bang voor. Dat Sofie op een dag zo erg omgepraat is door hem, dat ze me laat vallen. Ze kan af en toe een ongelovelijk kreng zijn maar Sofie is echt degene waar ik niet meer zonder kan.![]()
Als ik haar een weekendje niet heb gezien, dan lul ik haar oren eraf over wat ik allemaal heb meegemaakt. We hebben onze ups en downs en dat hoort gewoon bij vriendschap.
Zij is echt een persoon die ik niet kwijt wil, ook niet als we volgend jaar misschien niet meer in dezelfde klas zitten of - als we ons examen hebben gehaald - niet meer op dezelfde school zitten.
Dan wil ik samen met haar in een studentenflat gepropt zitten en wilde feesten houden.
De situatie tussen Lianna mij is ook supererg veranderd.
Ik heb haar nu al 3 weken niet meer gezien, omdat ze tegen mij zegt dat ze zo vreselijk moe is en de hele dag & nacht doorslaapt.
Als ze dan op msn is, typt ze vrolijk; Oooohoooh, ik ben toch zó hyper!
&Dan ik bijdehand; Je was toch ziek? >_>
Zij; Ohja, maar ik heb ook heel erg hoofdpijn enzo!
Ik wordt haar leugens echt helemaal zat en van Anne heb ik gehoord dat ze, elke keer als ze weer een avontuur verteld, er veel meer niet waargebeurde dingen omheen verteld.
Nadat ik dit heb gehoord weet ik niet meer of ik haar kan vertrouwen. En elke keer als ze iets verteld, of ik dát wel kan geloven.
Dingen lopen ineens superanders dan in het begin. Ik merk ook van mezelf dat ik in de loop van dit jaar hartstikke ben veranderd.
Klote nou zit ik alweer te janken.
Ik wil Sofie niet kwijtraken. Maar ik ben zo bang dat dit binnenkort wel gaat gebeuren. En dan raak ik myn zoveelste beste vriendin kwyt.![]()
Ik wil zo graag een lief vriendje die me niet haat om wie ik ben.
Ik wil dat Lianna eerlyk tegen me is als ze iets verteld en niet aldoor leugens lult.
Ik wil dat Micheal oprot uit myn leven.
Ik wil dat Tom myn naam weet, weet wie ik ben, dat ik besta en dat ik van hem houdt.
Waarom mag dat niet. </3
Scheißeheid.
HALLOOOO!
Daar bin ich wieder met zoveel ganz viel nieuws dat het de log uitbarst! -Schiet in de lach- HILAAAAAAARISCH! Maar jullie snappen het niet ;) So we’ll be moving on.
FIRST OF ALL.
Iets heeeeel erg slechts is gebeurd. Myn NY boy, die bestáát helemaal niet! En nu niet uitflippen, alles rustig verder lezen nu... Oma Kimzelheid gaat áááálles uitleggen aan jullie kinders.![]()
Goed.
In het logje hieronder is het verneukte fuck sprookje niet helemaal compleet uitlegt aan jullie... Dus we beginnen maar helemaal bij het begin. Goed opletten hoor!
Nou. Op een middag, een paar maanden geleden alweer, ging Lianna met haar klas naar Nijmegen toe om in een museum iets te doen. Lianna doet een ander niveau als mij dus néé, we zitten niet bij elkaar in de klas J
Abergut. Toen kwam ze terug met het bericht dat ze daar een jongen had ontmoet die heel cute was en dat ze zijn msn had gekregen en blablabla en ze was helemaal in de wolken. Ik kreeg toen zijn msn ook en het was allemaal heel erg gezellig. Ik noem hem maar even MisterBoeba.
Dus, van hem kreeg ik dus de msn van mijn NY boy. En toen werd het nog gezelliger, diedadoe. En al die dingetjes gebeurde. En Lianna had stiekem foto’s van mij gemaakt in de pauze en die naar mijn NY boy gestuurd, dus dat was flauw :P
Toen kreeg ik afgelopen vrijdagavond een mail van Lianna. Dat het msn van MisterBoeba was gehackt en dat álles wat hij had verteld, allemaal één grote leugen was. Ook mijn NY boy bestond helemaal niet en het was allemaal verzonnen door 2 gasten ofzo.
Toen kwam ook een leugen van Lianna naar boven. Ze had MisterBoeba helemaal niet ontmoet in dat museum, maar in een chatbox. Ze had de waarheid zo verdraaid omdat ze bang was dat wij boos op haar zouden worden ofzo.
Sterker nog: ik had het supergoed begrepen. Ikzelf heb ook een hele lieve jongen ontmoet op internet 2 jaar terug en die is nog steeds mijn beste maatje.
Dus. Lianna had toen uiteindelijk over ontzettend veel dingen gelogen. Ze had namelijk ook gezegd dat ze met hem had afgesproken en dat ze bij hem thuis was geweest, terwijl hij helemaal niet bestaat. Daar ben ik eigenlijk best pissed off om, omdat we in de 2de een knallende ruzie hadden gehad omdat Sofie en ik toen niet eerlijk tegen haar waren geweest. En dit lijkt me een aardig grote leugen, toch?
Hoe moet ik dat kind toch vertrouwen als ze bijna altijd maar loopt te liegen?
SECOND OF ALL.
Ooooowmygad! Bijna concert, bijna concert, bijna concert <3 Johansel zien, Johansel zien, Johansel zien! Tomheid bewonderen, Tomheid bewonderen, Tomheid bewonderen <3 ![]()
Dubbel liggen omdat HET plan totaal gaat mislukken x’D
THIRTH OF ALL.
Mijn mentor is eng. Hij kwam met Natuurkunde naar me toe gewaggeld;
‘Kimmie, je hebt hersens of je hebt schoonheid. Jij bent daar het perfecte voorbeeld van,’
Dus ik; ‘Hoezo nou weer?’ -Waschagarijniggewordendoordievent-
Hij; ‘Je bent mooi, maar je hebt geen hersens.’
Ik; ‘Dat ik slecht ben in de vakken waar jij ons les in geeft, zegt niet dat ik geen hersens heb. Want ik weet zeker dat jij geen flikker weet van shoppen, gezien je kleren.’
Hij; ‘Wat zei je?’
Ik; ‘Dat ik me niet kan concentreren als je voor me hangt.’
Toen liep hij weg. X’D
Liklikliklikliklikliklik like a lollipop!
Dat liedje is echt zo fucking cewl x’D En ik was vandaag bijna door een enorme plas Wicky heen gelopen in de gang. Gelukkig heeft SuperSofie me weer gered van mijn ondergang.
Ik ga mijn haar Scene laten knippen. Dat wil zeggen; Boven laagjes, onder stijl.
CEWLHEID HEERST DAN.
Voor alle TH fans onder ons; Jullie gaan toch ook mee naar de Efteling toe 10 augustus? Dan is er een hudge TH bijeenkomst dingest daar! Echt cewl en jullie moeten ook gaan J
Dat was het wel weer zo’n beetje.Ciao ciao <3
Sucks. >_<
Deze hele week suckt zo ongelovelyk hard, dat ik hier nu even al myn frustratie van me af ga schryven. Godverdomme klere week.
Eérst kryg ik al het ongeluk van de wereld.
En daarna kryg ik een vader die alleen maar kan lullen wat ik godverdomme wel niet allemaal fout doe, dit en dat en sus en zo en de cijfers moeten beter en ik moet me niet zo hoerig kleden en ik moet niet me nagels verpesten en ik moet niet zo'n egoïstisch rotkind wezen.
En nu kryg ik een vriendin over me heen dat ze aandacht te kort komt, dat dat myn schuld is, dat ik er iets aan moet doen, dat ik dit en dat en sus en zo allemaal fout doe en dat BLADIEBLADIEBLA.
Kan ik bij iemand komen wonen?
VER WEG VAN HIER. >_<
Tired like hell
I am so incredibly S-T-U-P-I-D.
Vanaf nu gaan dingen anders want ik kan niet langer zo doorgaan.
Nu zegt de wereldbevolking; Mwhuh? Waar heeft dat kind 't over?
Lees.
Sinds een week geleden ging alles eindelyk een heel stuk beter met me en ik heb me helemaal kapot gefeest, ik heb gelachen en fun gemaakt en niet gedacht aan de rest van de wereld.
Afgelopen week draaide alleen om mij en ik vond dat ik wel weer wat plezier verdiend had na al die shìt.
Dus dat betekende; Nauwlijks huiswerk maken, veel weg zijn naar het groepje in 't speeltuintje, tot laat opblijven, nauwlijks slaap hebben en in het weekend al helemaal los gaan.
Ik wou helemaal nergens meer aan denken.
Myn lichaam liet duidelyk merken dat ik het niet langer trok om zo door te gaan. Er kwam steeds meer stress bij omdat ik al m'n werk nu nog meer uitstelde dan ik eerst al deed. Dus er gebeurde niets meer en alles kwam op één hoop te liggen.
Gevolg daarvan was dat ik me voornam om huiswerk te gaan doen; toch maar weer msn aandeed; wéér zoveel uur verder was en dus tot laat in de nacht nog huiswerk zat te doen.
Nóg minder slaap.
En ik was de hele tijd zo moe - maar koppige ik wou het gewoon niet weten. Ik wou gewoon féésten.
En toen gaf myn lichaam het op.
Dat was allemaal vrij eng geweest. Vrijdag ben ik helemaal out gegaan. Lars en Lianna en ik gingen samen uit in de Cardi *soort van club waar iedereen hierzo naartoe gaat* en ergens rond - weet ik veel hoe laat - voelde ik me helemaal niet goed worden enzo.
En Lars die was ook niet echt meer op deze wereld aanwezig, geloof ik. Lianna hielp me toen naar buiten en ik weet niet meer wat er toen is gebeurd.
Zaterdag werd ik wél weer wakker in m'n eigen bedje en Lianna en Lars waren er ook. Lianna was helemaal overbezorgd dat ik zo ziek eruit zag en dat ik vandaag in bed moest blijven van haar - maar ik wou helemaal niet naar haar luisteren en ik ben toen gaan douchen en tóch wezen shoppen met Sofie.
En toen ik thuis kwam voelde ik me kiplekker *dat dacht ik tenminste* en ik was blij want ik had weer eens lekker geshopt met Soof. Ze had Micheal aan de kant gezet voor mij deze keer en het was XXL gezellig.
Nou.
Ik ging even op de bank zitten en ik was gelyk helemaal weg.
Dat was zó eng!
Ik voelde helemaal nix meer!
Gister heb ik 't wel duidelyk gemerkt dat ik meer dan uitgeput was. Ik was snotverkouden omdat m'n weerstand byna nix was, ik had knallende koppyn en m'n ogen en keel deden ook verschrikkelijk pijn.
Tot overmaat van ramp was ik ook nog eens ongesteld geworden, maar dat had ik niet gemerkt dus ik was doorgelekt ¬¬
Nou.
Zondag heb ik dus de hele dag geslapen en die nacht ook, en vandaag gaat het wel ietsjes beter met me. Maar ik ben wel onwijs geschrokken van alles.
As you see - ik ben zo stòm gewoon. Ik doe zovaak geflipte en domme dingen, maar toch. Djeezus.
Daar komt die k*t hoofdpyn weer! Ik wordt echt helemaal agressief hiervan
Het enige wat ik wou is een beetje lol en mijn hele lichaam slaat gelyk door!
0&o(**)(*&&()^$#$^%@$#@$^#%^%&$&^(%&*(^(*&_**)(+*)(*)(*^*(%$^#%$@$%%(*^&()&(*&_)*)_*_+_))*&o*&(^&(*^%^*%&^$^&%$#$%@^%#@^&^&*%&^(*^&(
Een beetje maar.
Ik wou niet mijn bed uitkomen vandaag.
Ik wou niet met papa of mama of Dave praten.![]()
Ik wou niet met een grote fake smile op mijn gezicht net doen alsof er niets aan de hand is - dat ik gewoon weer standaard Happy Kimmie ben - de persoon die iedereen kent.
Ik wou alleen maar niet gestoord worden, met keiharde muziek aan en janken.
Eigenlijk weet ik al een tijdje niet echt meer waar ik mee bezig ben. Die ruzie met Sofie is al opgelost - maar als ik er zo over nadenk ben ik veel te makkelijk geweest.
Ik heb niet gezegd tegen haar hoe erg ik haar mis, dat ik stinkend jaloers ben op d'r, ik heb niet gezegd dat ik voel alsof we steeds minder vriendinnen worden.
Misschien was 't omdat ik té graag weer vriendinnen wou zijn...
En op school heb ik ruzie gemaakt in de klas *daar wil ik het niet over hebben, en ja, het klopt dat niemand daar iets van weet want ik wou dit voor mezelf houden* en ik heb jankend op de WC's gezeten...
Het gaat helemaal niet goed. Waarom blijf ik dan zeggen dat het prima gaat?
Ik voel me nu al 2 weken helemaal niet goed en ik weet zelf niet wat het is. Daarom is het ook zo moeilyk om erover te praten - omdat ik zelf niet eens weet wat er aan de hand is.
Wat ook best scary is - is dat ik me voorstel hoe het is als ik er niet meer zou zijn. Zou Sofie dan nog steeds zo vrolyk met Micheal rondhuppelen?
Ik ben degene waardoor zij hem heeft ontmoet.
Zou Thomas dan op mijn begravenis komen?
Wat zou er dan terecht komen van myn kamer, myn posters van TH, myn muziek, álles...
Zou er überhaupt íets veranderen.
Het is zo raar om te bedenken dat er misschien op dit moment wel iemand op sterven ligt - en iedereen die leeft gewoon verder.
Ik heb geen zin meer om erover te praten.
Djeezus.
Ik wil me weer happy voelen.
Een beetje maar.
Suckin'Friday.
Ghallow!
Owww wat voelde ik me klote vrijdag. Voor de mensen die het verhaal nog niet hebben gehoord, ik ga het nog eens vertellen hoor..
Goed. Nou. Lianna en ik gingen samen naar de film toe in Amersfoort. Sofie die zou eerst ook meegaan - maar die belde op het allerlaatst af omdat ze naar haar opa & oma moest in Alpha a/d Rijhn. *Hoe je dat ook schrijft*
Vonden Lianna en ik niet zo'n Big Deal, want dan hadden we des te meer lol samen ^^
Maar oké - na de film gingen we nog eventjes A'foort zelf in, lol hebben in de winkels en maf doen. Toen liepen we dus samen door de sneeuw en Lianna wees ineens naar de overkant. Driemaal raden wie we daar zagen lopen...
Sofie met haar stomme klote vriendje.
Lianna die liep dus naar haar toe en ik bleef als versteend aan de overkant staan. Ik weet eigenlijk nog precies wat er toen door me heenging; 'Wát een bitch.'
Nhjaa Lian die riep dus door de hele winkelstraat van; 'Ha die Sofie! Hoe gaat 't met je meisje!' En Sofie die schrok zich helemaal dood. Ik rende zelf toen ook naar Lianna toe en samen gingen we bij hun staan. 'Ik dacht dat jij naar je opa en oma ging in Alpha aan de weet ik veel,' ging Lian toen verder.
Sofie gelijk een hele lulsmoes ophangen dat dat niet doorging, en toen zei ik voor t eerst in het hele gesprek van; 'Nou, dan had je toch ff kunnen bellen ofzo.'
Komt Micheal met z'n grote kutbek aanzetten. 'Ik ben toch veel belangrijker!' Met zo'n enorme kutgrijns op z'n kutsmoel.
Ik had zó'n ongelovelijke zin om hem zó hard te rammen dat hij jankend weg rende.
'Nou leuk voor jou, je hebt een heleboel lol gemist. Jammer voor je. We zullen niet meer storen en dan kunnen jullie verdergaan met aflebberen. Dag,' en toen duwde Lianna mij de andere kant op en toen we uit het zicht waren heb ik zó hard gehuild. Echt niet normaal meer!
Zo'n vreselijke dag. Sofie die is gewoon zo verpest door Micheal.
Morgen komt ze bij mij langs om alles uit te praten.
Ik hoop voor haar dat ze dan een reden heeft waarom ze zo dom doet - en of ze dan heeft bedacht wat belangryker voor d'r is; verkering of vriendschap.
xx.
P.s.;' Vrolyk Pasen everybody! (:
Triestheid.
Mensen, aliens, whatever myn blog leest..
Ik durf het nauwlijks te typen. Omdat ik weet dat ik als een ongelovelijke zéúr ga overkomen, daarbij vind ik dat ik zelf ook ontzettend aan het zeuren ben.
Wat kan ik zeggen? Ik ben een echte tiener en ik weet niet wat ik wil. Dus echt niet.
What it is? Nhjaa.. Ik weet eigenlijk niet of ik wel zo gelukkig ben met Tim. Hij is hartstikke lief en mijn eigen Tommetje.. *kuch, hij kan iig nooit de échte Tom vervangen*
Maar toch voelt er iets niet goed. Ik ben bang dat ik alleen verkering heb genomen omdat ik me heel erg eenzaam voelde en niet om liefde... Want ik voel gewoon niets.
Omg.
Ik zéúr zó! Ik schaam me echt nu hiervoor! Hij is namelijk wel helemaal stapel op me en dan breek ik zijn hart.. Zoiets kan ik gewoon niet. En dan gaat Micheal mijn leven nog meer kapot maken.
Oh ja, had ik dat ook al verteld? Hij maakt mijn leven kapot. Dat had ik ineens door vorige week ergens, toen ik daar ziek lag te zijn in mijn bedje. Toen kwam hij voor de miljoenste keer bij ons langs omdat hij geen leven heeft.
*Na mij, neemt hij met mijn Beste Vriendin.
Daar zou ik niets achter moeten zoeken, maar in mijn situatie... Nouja. Ik zag het eerst als een plan om ons uit elkaar te drijven, of om mij jaloers te maken && te laten zien wat ik nu misloop.
*Hij maakt dus echt kwetsende grappen over mij.
*Ik weet 't niet, maar na een slecht afgelopen relatie hoef ik mijn ex niet meer te zien.
En Micheal is hier zovaak && zoveel, dat ik hem elke week minstens wel een paar keer zie.
Al dat gepieker over hem verkloot mijn leven. Sofie die doet me ook vaak pijn zonder dat ze d'r erg in heeft.
Dan zit ze weer te ratelen over dit weekend, dat hij weer eens bij d'r is blijven slapen.
Is het normaal dat je na 3 maanden verkering, met elkaar neukt? Sofie heeft dat namelijk gedaan. ![]()
Van mij mag ze doen wat ze wilt *alsof ze zich iets van mijn mening zou aantrekken* maar is dat niet te vroeg?
Verder zou ze ook wel zélf kunnen bedenken dat ik niet alle details van hun weekend samen hoef te weten, als Micheal zelf mijn ex is geweest.
Daarbij is Sofie bijna alleen nog maar bij Micheal en heeft haast geen tijd meer voor mij. Ik heb daar een keer op een voorzichtige manier iets van gezegt, dat ging zo;
We zaten bij Nederlands en ik vroeg of ze zaterdag mee de stad in ging, we gingen namelijk met een grote groep mensen en ze was al een heleboel keren niet mee geweest.
Zegt ze; 'Oh nee, dan hebben Micheal en ik al afgesproken.'
Dus ik; 'Maar je kan Micheal toch ook wel een keer afzeggen, want de vorige keer en die keer daarvoor had je ook al met hem afgesproken en doordeweeks zie je hem ook vaak zat.'
Zegt ze weer van; 'Nee dat kan niet want blablabla.' En dan gaat ze een heel verhaal ophangen over wat ze met hem gaat doen.
Nhjaa.
Tot zover niet te breken :(
Mjaa. Dus ik weet niet. Ik dacht laatst, misschien heb ik wel last van bindingsangst... Want steeds als ik een relatie met iemand heb, gaat 't fout.
En als ik met niemand iets heb en we kloten gewoon met elkaar, dan is alles prima. Dan voel ik me veel 'vrijer', dat alles nog gewoon mag enzo. Als je verkering hebt dan mogen opeens een heleboel dingen niet meer.
Als ik bijvoorbeeld met Lars samen loop en hij geeft mij een knuffel, dan roepen mensen gelijk dat ik vreemd ga.
Hallo o_O
Niet dat ik me iets aantrek van die gasten ofzo.
MAAR OMG.
Ik snap helemaal nix van mezelf!
Nooit kan ik eens gelukkig zijn met iets zonder dat problemen gelijk weer komen. Of dat 't in mijn hoofd gelijk een chaos wordt, want voor Tim moet ik vaak vrije tijd maken. Ik heb nauwlijks tijd voor hem dankzij school -.-'
Ik wil gewoon een vriendje hebben die géén vrienden met Micheal is en géén vriend van Dave!
DAT IS ALLES.
Waarom moet Micheal altijd ALLE aandacht hebben met ALLES?!
Waarom heeft Sofie al het geluk van de wereld && moet ik altijd maar dealen met het feit dat zij altijd weg is met die stomme
(#$%#()$%*_($*^$%($#)*^$(*%@(_*@%#(_@#$%@($%^#$)*(@#$*(##@$)#%_#( VRIEND VAN HAAR.
Echt, ik begin Micheal met de dág meer te haten!
Laatst had ik zijn gesprek gevonden toen hij me nog leuk vond. Hij had me toen een verdomme belofte gedaan.
En die is hij niet nagekomen.
Maar dat moet ik ook niet gaan verwachten van hem.
Het is en blijft een jongen.
Ik wou dat ik hem nooit had ontmoet :(
En nee, ik kan het niet 'gewoon uitmaken'.
Dan krijg ik gedonder van Sofie en Micheal.
Ik sta gewoon onder fucking druk hier & ik kan er met niemand normaal over praten.
In het echt tenminste. Want you guys totally rock & ik hou superveel van jullie allemaal <3
Ik wou dat jullie in myn klas zaten of dichtbij woonde.
Owmygod owmygod owmygod. Seriously advies nodig. Van iemand. Iets. Wat dan ook!
Klote dag. </3
Welke stomme, kinderachtige, loserige, kloterige, domme, fucking kutklotetiefeskuthomo heeft valentijnsdag uitgevonden?!
Ik hak zn hoofd eraf..
Ik zaag de rest vn zn lichaam in mootjes..
Ik zorg ervoor dat zijn fucking lijf nooit meer gevonden word..
WANT HIER STAAT HET MEISJE.
DAT GVD.
IMMER. ALTIJD. EVER!
FUCKING EEN KUT VALENTIJNSDAG HEEFT!
Vriendje of niet.Het is altijd bagger en bovenal; NIET ROMANTISCH.
__________________________________________
*Ademt in & uit en in & uit*
Goed. Ja. Ik ben weer rustig :)
Ben nog steeds ziek en nog niet van plan om naar school te gaan deze week. Ookal is er nog 1 schooldag over, lol.
Dusja, ff voor de informatie;
-Nee, ik heb geen leuke valentijn gehad want ik lag de hele dag in mijn bed te hoesten en dood te gaan van de keelpijn.
En te piepen om eten want ik kon niet praten.
-Tim is dus níet langs geweest.
-Ik heb hem nu al 2 weken niet gezien. Wat een verkering hè? Voel je hem al aankomen -.-'
-Volgens mij word mijn gave om met jongens verkering te krijgen die ver weg wonen, mijn uiteindelijke dood .. -.-'
Ja.
Dat was het :)
xx.
TIEFUSKUTGVD
FYN.
HEEL ERG FIJN ALLEMAAL.
Ja hoor mensen,
iedereen steunt me weer geweldig vandaag :@
ZIT IK AL GVD IN EEN DIP.
KRIJG IK RUZIE MET LISANNE >=(
EN NU.
NU ZIT LIANNA TE HUILEN.
EN IK ZIT HIER
Is het soms teveel gevraagd, als ik vraag of ik voor 1x OOWK EENS GELUK MAG HEBBEN?
Ja kijk NU GA IK GVD WEER HUILEN!
SCHIJT GODVERDOMME KUT WERELD.
IK BEN BOOS.
EN VERDRIETIG.
ALLES DOOR ELKAAR.
WAARDELOOS.
SOS
We hebben net 3 uur, met zn viertjes gepraat.
Papa, ik, mama en Dave.
Weetje hoe het is afgelopen?
Papa die heeft zijn jas gepakt en is naar buiten gegaan.
Dave die heeft gezegt dat hij niet meer van papa houdt en dat hij hem haat.
Mama die heeft zitten huilen.
En ik trouwens ook. En nu nog steeds. Ik weet echt verdomme niet meer wat ik hiermee moet. Waar moet ik heen gaan als ik me zelfs thuis, niet meer echt thuis kan voelen. Als ik dan thuiskom van school en hier zo'n rot sfeer hangt.
Alisha en ik zaten laatst grapjes te maken, dat ik bij haar in Amsterdam kwam wonen. Maar misschien ga ik het wel serieus doen.
Met alle problemen waar ik nu al mee zit, kan dit er nog wel ff bij. Wat een familie is dit.
En het ergste is, dat niemand het begrijpt. Want als ik het erover heb, gaan ze me gelijk vertellen hoe goed het wel niet gaat in hun eigen familietje. Over een nog slechter gevoel gesproken!
Ik kan het wel schudden! Op deze manier krijg ik nooit toestemming van mijn vader voor 4 maart!
Waarom is alles opeens zo oneerlijk?! En ik heb gisteren ook al zolang liggen huilen, dat ik uiteindelijk in slaap ben gevallen, omdat ik er helemaal moe van was geworden.
Zelfs Ben&Jerry's kunnen dit niet goedmaken.
SOS!
Love is killin' me
Héya wereldbevolking!
Fijne jaarwisseling gehad?! Ik wel :) Heb 500 rotjes afgestoken :D! En hoe ik dat zo precies weet? Nou, ik had precies 500 rotjes gehaald bij Ploeg en die allemaal afgeknald. We zijn rond 2 uur met een grote groep op straat gaan kloten met vuurwerk ook.. Ik heb per ongeluk met Lars en Marco, heel stoer, een put opgeblazen xD
Toen zijn we niet-zo-stoer weg gerend.
![]()
*kuch*
Mhja! Waar ik het vandaag over wou gaan hebben was.. Dat.. Gister niet zo'n superdag is geweest voor mij. Want ergens om kwart over 12 kwam Sofie langs, dus ik blij want ik had haar nog niet gezien sinds ze terug was geweest van haar ski-vakantie in Frankrijk. Zie ik achter haar Micheal ook opeens verschijnen... *kots*
Dus even later toen vertelde Sofie me helemaal blij dat Micheal bij haar bleef logeren die avond en blablabla.
*Voor lezers die nog niet zo lang mijn blog volgen/lezen/what-everen, Micheal is mijn ex-vriendje die nu het vriendje is van mijn beste vriendin*
Ik had zoiets van: Mens, hou nu maar je kop dicht.
&& Die avond stonden ze ook nog eens superklef te doen samen! Ik ben.. Hoe zal ik het zeggen.. Knetterjaloers? Niet
op dat zij iets hebben hoor. Micheal heeft echt een ego van hier tot het einde van de wereld.
En deze planeet is rond, dus moet je je eens voorstellen!
Maar ik ben jaloers omdat Sofie altijd vriendjes heeft, en ik nu al een paar maanden helemaal zielig & alleen rond loop. Waarom is het zo oneerlijk verdeeld hierzo? Ik zou ook zo graag een vriendje hebben om mee te knuffelen en leuke dingen mee te doen - gewoon iemand waarmee je kan praten en zoenen en al die andere shit!
Vroeger dacht ik er helemaal niet veel over na maar nu opeens wel. Dus! Ik ga een lijst met voornemens maken waar ik me officieel aan moet gaan houden!
________________________________________________
&& Ik heb lekker met Patriesje erover gesmst :) En weet je? Toen voelde ik me echt veel beter! Dus dankje Patries <3 Houvanjou.
________________________________________________
&& Dan nu mijn voornemens;
- Afvallen!
Want dit varkentje krijgt vetrolletjes. - Vriendje zoeken!
Want dit varkentje wil met iemand samen knorren in bed
*niet doordenken aub* xD - Bepalen wie echte vrienden zijn && wie niet!
Want ik heb nu al zat problemen - Voldoende gaan staan voor natuurkunde, wiskunde, frans en biologie!
En daar komt vast en zeker een hele hoop bij ;-) En het belangrijkste is natuurlijk dat ik heel veel blijf bloggen!
Want aangezien mijn leven 1 grote puinhoop is, kan ik het beter maar allemaal van me afschrijven..
HALLELUJA!
Wie heeft weblogs uitgevonden?! Die krijgt een héééle dikke smakkerd van mij ;D Want door blogse heb ik een paar héle lieve vriendinnen gevonden :)
Degene die ik bedoel voelen zich denk ik wel aangesproken ;-)
xxKim!
Houvanjullie!
JEZUS CHRISTUS HÉ.
Nu ga ik me ff als een puber gedragen hoor! Je bent gewaarschuwd.
* Ik wil chocola hebben
* En mijn bed
* Met een huil film
* En tissues
* En ik wil een slot op mijn deur zodat niemand mij godverdomme kan irriteren met stomme kut vragen zoals; ‘Wat is er met je aan de hand,’ enzovoorts. Want alleen mensen die mij snappen weten "wat er aan de hand is".
* Ik heb nu zin om iemand kapot te gaan schelden dus ik bel straks maar ff Daan op, ofzo. Die DommeKlootzak.
EN ALS LAATST:
%&*^*$$^$%$#$#%$*()*&)(_)(^*%#$@^&**&(*()%$##@@q$%^&*&())_*()(^&#@@!!$%&*()*)+_+)_(**(&)&^%^$##e#@#@@!@e$&^(&*(&*(iuoyi%$xdghtre$%êrt%ê#$##@%$%$y*(^%&^$%#%@#@^#&^(^*)*()_+)(*&*^%$&%
F*CKING HÁÁT AAN SCHOOL,
EN MIJN RAPPORT SUCKS.
Ik heb gewoon fucking 4 onvoldoendes gemiddeld!
Ik leer me helemaal kapot en dít is wat ik krijg.
Weet je wat?
Ze kunnen lekker allemaal opsodemieteren.
Ik spring wel gewoon van de stoeprand >=(
Tief maar lekker op!
GO;DOI;SFEKSFHJGDH!
IK BEN HET GODVERDOMME
HELEMAAL
ZAT!
Ik zat gisteravond nog tot een beetje heel erg laat op de computer, want het was gezellig. En toen werd ik betrapt door mijn pa.
En toen die volgende ochtend zei hij zo; ‘Ja, ik ga je computer van je kamer afhalen, want je slaapt niet door dat ding en je bent nooit beneden.’
En ik prostesteren.
En toen kregen we ruzie.
En toen zei ik; ‘Alsof het altijd zo gezellig is beneden. Jij en mama maken ook alleen maar ruzie de hele tijd. Ik heb geen zin om bij een stelletje ouwe zakken te zitten, de hele tijd.’ En toen heb ik mijn tas gepakt en naar school gefietst.
Die man bedenkt ook niet dat ik misschien een reden heb waarom ik niet zo vaak beneden zit.
En toen net aan tafel, toen zei hij dat ik niet meer mocht computeren en dat ik ook niet meer mocht bellen en dat-ie mijn computer en mobiel ging afpakken en dat ik niet weg mocht in het weekend, en toen werd ik superkwaad en schreeuwde ik dat ik een verdomme sociaal leven had en dat hij zich daar niet mee moest bemoeien en toen zei hij dat het allemaal flauwekul was en dat ik niet zo moest schreeuwen,
en toen moest ik janken,
en toen moest hij lachen,
en toen ben ik kwaad naar boven gegaan en nu typ ik dit logje.
En het is waarschijnlijk mijn laatste.
Ik.
Kanniet.
Geloven.
Wat
Die
Klootzak
Me
Aandoet.
DIE GODVERDOMME (*$(%&*p#(&*(@&^{@$*@$(%*^^%(_&*(&$*##%^(*#_%^(_%^#($@_&!_$*(#$% IK HAAT DIE KLOOTZAK!
HAAT HEM!
EN ALS HET ZO BLIJFT DOORGAAN, DAN VERTREK IK GEWOON EN DAN GA IK WEL BIJ MENSEN WONEN DIE WEL OM ME GEVEN!
Kut wereld!![]()
Kut ouders!
Kut pa!
ALLES IS KUT!
En als het lef ervoor heb,
dan loop ik weg.
Muh.
Ik wou hier eigenlijk een leuk logje gaan typen.
Maar ik zou niet weten wat ik zou moeten vertellen aan jullie. Het enige wat er tot nu toe is gebeurd;
*Ruzie met een hele goede vriend van me.
Dat is dus zwaar klote & ik heb er nu geen zin in om erover te praten.
*Ik had hoofdpijn vanmiddag. Net was het weer weg en omg.. Nou komt 't weer.
*Heb nieuwe TH liedjes gedownload. Luister nu de Durch den Monsun techno remix.
Billieboem met een kabouter stem xP
*Euhm. Het regende vanmiddag. Dat werkt deprimerend, vooral als je dan frans hebt.
*Mijn schooltas ligt nog ergens in de school, maar ik heb geen zin om 'm te halen.
Heb toch geen huiswerk.
_________________________________________________
Jhaa. Dat wassut zo'n beetje & omg ik krijg echt hoofdpijn van die Durch den Monsun remix.
Nouja ik had toch al koppyn.
xxx,!
Lees verder voor mijn ava & plaatjes verzameling.
Lees verder...Blame him!
IK BEN ZO BOOS OP DAVE!
Hij heeft mijn hele computer naar de klote gebracht.
Zaterdag wou hij iets ermee doen & ik was naar het dorp, en toen had hij het maar gewoon gedaan.
Ik heb gehoord van Micheal dat er rook uit mijn computer kwam en Dave hem maar snel heeft terug gezet.
Gevolg: mijn computer is nu zo slóóm dat ik anderhalfuur moest wachten tot hij msn had opgestart. Was ik eindelijk blij dat ik kon msn'en, valt hij gelijk uit met het bericht dat hij geen verbinding kon maken met de server.
Ik heb nog nooit zó gevloekt in mijn leven als daarnet.
Het is maar goed dat ik alleen thuis ben. Zelfs mijn moeder had zich rot geschrokken als ze mij zo tekeer had zien gaan. Meestal is die altijd zo sussend weetjewel.
Maarja: ik heb nu dus Dave zijn computer ingepikt en het ruikt in zijn kamer naar Axe-deo. Ik heb het gevoel dat ik vergast word, dus ik hou het maar weer kort.
Tot ik een andere computer heb, kan ik dus niet op blogse komen. I'm so sorry 'nd I'm gonna miss u guys soooo muchos!
:(:(:(:(:(
Blame Dave!
Back from wherever..
Ik heb de heerlijkste, relaxte, mooiste en allerbeste vakantie ooit achter de rug...
We zijn 2 weken naar Bermuda geweest, een heel mooi eilandje waar gek genoeg helemaal niemand vanaf weet! Sonde, want je hebt er echt een topvakantie... Vergeleken met al die bleekscheten hiero ben ik een negerinnetje.
Alleen tijdens die o-zo-mooie vakantie stapelen de problemen zich hier alweer op. En niet zo'n beetje ook! Je bent er even uit en gelijk stort de hele boel in!
Wat er afgelopen dagen/weken is gebeurd;
- Ik heb een vriendje gekregen.
En niet zomaar iemand! Het is de beste vriend van mijn broer, Dave. Hij is 16 en heet Micheal. Hij gaf me, heel schattig, een armbandje toen we net kregen. Dat armbandje is niet meer van mijn pols af geweest sinds we naar Schiphol reden, 2 weken geleden. Dave weet ervan en hij doet er heel sportief over. Niet kinderachtig ofzo. Maar mijn ouders.. Oeii, die weten er niets van. Mijn moeder kan ik wel inschatten hoe die gaat reageren, maar mijn vader kan soms heel onverwachts uit de hoek komen. Dat is dus probleem 1. - Probleem 2 is dat 1 van mijn oudste vriendinnen, nog van de basisschool, een lange tijd verliefd was op Micheal. Toen ik met hem kreeg had ik ook een enorm schuld gevoel, hoor. En ik wist maar niet hoe ik het haar moest vertellen, dus stelde ik het de hele tijd uit.
What happend; Ze is erachter gekomen. - Probleem 3 is denk ik nog wel het ergst: op vakantie ben ik op iemand anders verliefd geworden.
Ik heb echt een hekel aan mezelf, maar de vlinders in mijn buik kan ik nu eenmaal niet bedwingen. Volgens mij is dit de eerste keer dat ik écht écht helemaal... jeweetwel ben. Met klamme zweethandjes enzo. Hij heet Henri en hij is zooooo amazing knap... Niet normaal, die blauwe ogen vergeet je absoluut niet snel.
Probleem 4 schaam ik me ontzettend voor, dat ik het heb toegestaan.
Henri heeft duidelijk laten merken dat hij me ook ziet zitten. Hij legde steeds zijn hand op mijn knie en hij keek zo zo en hier komt het ergste..
We hadden bijna gezoend.
Als Dave niet ertussen was gekomen was het nog gebeurd ook. Ik schaam me dood, en ik voel me ontzettend schuldig tegenover Micheal...- Probleem 5, daar ben ik vandaag achter gekomen. En het is niet leuk.
Micheal was helemaal overstuur. Hij wist het niet hoor, Dave houdt zijn mond wel. Maar zijn moeder had een auto-ongeluk gehad en was met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Micheal had zijn moeder met een bebloed gezicht gezien en zo'n ding voor om haar nek. Hij was gewoon ter plekke ingestort en heeft de hele tijd voor zijn moeder moeten zorgen.
Zó zielig... Die 2 weken dat ik ben weg geweest, zijn een regelrechte ramp voor hem geweest. En hij was zo blij dat ik weer terug was, omdat ik te vertrouwen was..
Ik zou me eigenlijk rot moeten huilen, als ik al die problemen bij elkaar zie.
Henri zie ik waarschijnlijk een paar jaar niet meer. Maar die vlinders zijn er nog steeds! Mijn moeder heeft een foto van ons saampjes gemaakt, die ik met mijn leven bewaak. Het is schandalig en ik haat mezelf, dat ik zo erg vreemd ga..
Ik hou ook van Micheal, maar Henri heeft dat éne... OMFG... En daar komt bij dat Henri nog van mijn leeftijd is: 14.
Dit is zó erg.
Ik dreig 1 van mijn allerbeste vriendinnen te verliezen.
Mijn vriendje staat op een instort-punt
Ik voel tegelijkertijd iets voor Micheal, maar ook voor Henri
Dave heeft me als het ware gered van het ultieme bewijs dat ik vreemd ging/ga (de zoen)
En toen ik thuis kwam leek alles nog even gelukkig... Ik was zelfs blij met mijn tv, die sneeuwbeeld heeft omdat er een kabeltje geknapt is, zodat je tussen de progamma's door sneeuw hebt.
En nu lijkt net alsof alles instort. En Sofie is op vakantie.
IK BEN ZIELIG!
×.
3 weken before vrijheid..
Nog maar drie. Drie weken voordat ik 8/9 weken verlost ben van die verdomde school.
Drie stomme, lange, langzame weken... OMG !! Waarom gaat de tijd uitgerekent nú zo langzaam? Waar slaat dit ever op?
Dit is mijn "rooster" voor komende 2 weken;
Maandag: Tot half 4 op school.
Dinsdag: Tot half 4 op school *door bijles van wiskunde*
Woensdag: Tot half 5 op school *normaal half 4, maar deze woensdag moet ik een repetitie van wiskunde overdoen, die ene waar ik een 2.9 voor had*
Donderdag: Tot half 4 op school
Vrijdag: Tot 2 uur op school
En toen viel ik dood neer op bed en vlogen die 2 dagen om alsof het maar 2 uur zijn, en moet ik nóg zo'n week overleven.
It cannot be done.
En ik kom er nét achter dat ik engels nog moet leren, en frans. Frans kan de pot op want daar heb ik geen zin in, alleen van engels krijgen we een mini-SO dus ik dénk dat ik dat maar fftjes wél ga doen..
Just to make sure I'm alive.
xxxx!
Sad Me.. =(
Het is een lange tijd geleden dat ik zolang negatief over mezelf heb gedacht en dat ik zoveel nachten achter elkaar heb gehuild.
Een hele lange tijd.
Sorry als jullie zolang op me moesten wachten. Loggen interesseert me ineens geen klap meer. Net zoals de rest.
Het boeit me gewoon niet meer wat er allemaal gebeurd. Zo zel ingesloten. Eenzaam. En bovendien...Tis zo waardeloos. Alles. Ik. Ik ben waardeloos.
Ik zou een vader moeten hebben die me steunt in moeilijke tijden - die me gewoon normaal met huiswerk zou moeten helpen en waarmee ik normale gesprekken kon houden.
Het loopt altijd, en overal, wat of wanneer maar, uit op een ruzie.
Ruzie, ruzie, ruzie.
In zijn ogen doe ik iets fout; hij begint me af te kraken; ik protesteer een beetje schreeuwend en tadaaa: ruzie.
Het ergste is dan, dat hij me tijdens een ruzie gaat kleineren.
Ik ben zo waardeloos. Het doet me zo'n pijn als hij dan boos wegloopt - mij achter latend in mn kamer. Het voelt zo leeg, dat ik geen vader heb. Nouja, hij is er nog wel in levende lijven, maar hij is niet meer een vader.
En dan hebben we ruzie en dan is hij zo streng. Geen greintje gevoel borrelt dan bij 'm op, terwijl ik altijd moeite heb met tranen inhouden.
Alsof het 'm gewoon niets doet dat we nooit 'ns normaal met elkaar kunnen opschieten.
Terwijl ik moet toekijken hoe al mn vriendinnen gezellig kletsen over hun fantastische vaders, heb ik alleen maar herrineringen aan onze gevechten.
Alleen Dave gelooft me nog nu. Mijn ouders kunnen me zowat uitkotsen *nouja, mn moeder sóms, maar mn vader altijd* Tis zo moeilijk te beschrijven, mn gevoelens. Het voelt niet lekker en het ligt zwaar.
Ik heb zwaar gebrek aan liefde.
Niemand houdt van me. Geen jongen. Niet verliefd. Amper verkering gehad.
Ik wou dat ik uit mn lichaam kon stappen en iemand anders kon zijn.
Ben 't zat. Ik heb de pest aan mezelf.
Waardeloos.
Tiktak
En vanaf nu zit ik er ook serieus over na te denken.
Wil ik nog wel op blogse blijven?
Vind ik volleybal nog wel zo leuk?
Is mijn leventje wel zo oké als ik dacht?
Want het voelt gewoon niet zo. Echt, niet.
En oow ja, voordat ik 't vergeet; sorry voor de wachttijd
I'fe got so many things on my mind, so much to lurn and to do... Het lijkt wel alsof blogs niet meer ertussen passen.
Bijna alle mensen die in mijn links staan *ik zeg bijna alle, dus niet allemaal* lijken ook van de aardbodem verdwenen. Blogse is dus niet meer zo popu als 't was. Before.
1. Wil ik nog op blogse blijven?
Ik weet niet of ik het hier nou zo fantastisch leuk vindt. De mogelijkheden die je hier met je blog kunt doen, zijn echt wel beperkt. Meestal. I mean, afgezaagt als 't is, kun je een plaatje als achtergrond doen en met kleurtjes een "lay" maken. Je kan maar uit een paar lettertypes kiezen, die je na een tijdje ook gaan vervelen *mij wel*, en that's it. The whóóóle story.
Niet veel boeiends aan - zeg ik dan.
Wat zwam ik nou. Dat is dus niet de reden dat ik hier maybe weg wil.
De reden is dat ik gewoon steeds meer blogs zie met allemaal gore seks-dingen erop. Niet dat ik ze allemaal uitgebreid bekijk ofzo, dat al helemaal niet, maar alleen de namen al. Als je de naam ziet, kun je de inhoud al raden. Te goor voor woorden.
Ik bedoel; hier bloggen ook kleine kinderen van 9 of 10 jaar oud. Dat is dan toch gewoon.. Ránzig? Als je al zo láag bent om naar zulke dingen te kijken, maak er dan een speciale site voor aan. Blergh.
That's the reason folks.
2. Vind ik volleybal nog wel zo leuk?
Om eerlijk te zijn - nope. Ik vind volleybal echt 3x niks geworden. Het is een sport waar ik al bijna mn hele leven op zit, en nu vindt ik 't tijd voor iets anders. Het is al een hele prestatie voor mij dat ik zolang op één ding ben blijven zitten, want ik ben graag iemand die steeds dingen wil veranderen. Een frisse start, snappie?
Dus - nu vind ik het wel weer welletjes en gaan we weer over naar iets anders. Iets héel anders!
Binnenkort ga ik met Lianne dus kijken naar dat hiphop-dansen, waar ik een paar logjes terug het al over had. Als dat me bevalt dan ga ik 't ook proberen, samen met Lian.
En anders? Nou, anders ga ik lekker fitnessen xP
3. Vind ik mijn leventje nog wel zo oké als ik dacht?
Soms lijkt het net in mijn leven, alsof níets fout kan gaan. Dan gaat alles goed en ben ik erg vrolijk enzo.
Maar afgelopen woensdag, mijn ongeluksdag en dús mijn minst favo dag, was ik ziek. *Heu - ja - schoolziek xD* Sofie had die ochtend keihard haar duim tussen de deur gekregen en was toen bijna flauwgevallen. Ze had toen de wc ondergekotst *kunst van 't overdrijven, maar ach xP* en ze voelde zich dizzy & not oké.
Dús die bleef ook lekker thuis, en toen waren we allebei ziek. Nou, zodra ik mijn klasgenootjes op MSN sprak, was 't raak.
Ik; Héeeee E.!
E; Hooii Kim =)! Ben je ziek?
Ik; Als ik niet op school kom moet 't wel, hea xP
E; Owh ja, slimme ik >.< Maareh, je hebt wel wat gemist vandaag!
Ik; Tell me.
E; Nou, vandaag hadden we dus muziek & we moesten zingen voor een cijfer, in groepjes van 3 of 2. Jij en Soof moeten dat dus volgende week inhalen.
Ik; Volgende week inhalen?! Maar die woensdag is de dag na het Nelly Furtado concert! Dan hebben we allebei niet eens een stem over!
E; Tja, dat moet je dan maar regelen met die vent. En, ik heb nog wat slechter nieuws.. xS
Ik; Kut. Die muziek SO cker.
E; Yep. Je hebt een 1.8
Nou - mijn wereld stortte compleet in. Een 1.8 voor mn muziek SO. Nouja, het viel natuurlijk nog wel een beetje mee toen ik hoorde dat 3 andere mensen uit mn klas ook een 1 hadden, maar toch.
Hoe moet ik in vredesnaam dat cijfer omhoog krikken? En mijn ouders... Die komen er zekerste weten achter. Deze week krijg ik mijn rapport al, en het lukt me nooit mijn cijfer voor die tijd nog omhoog te halen.
Stomme rotnoten.
Mijn ouders vermóorden me! AAaaaaargh!
Nou, that's why ik me afvroeg of mijn leventje nog wel zo leuk is de laatste tijd. Die 1.8 heeft me behoorlijk van de kaart gebracht, cker omdat ik er best hard voor geblokt had.
Ik denk dat ik het me ouders vertel nadat ik naar Nelly Furtado ben geweest. Straks mag ik ineens niet meer dankzij die rot 1.
Nu ga ik pitten.
xxxxx.
Kimmie
p.s. Jahaaa - OVERMORGEN NAAR NELLY FURTADO! Hypéeeer!
Jank Jank
Vandaag, gister en maandag waren echt kutkloteklerepokketeringtiefus dagen. Maandag - daar wil ik het niet over hebben. Dat was gewoon een maandag, die ik haat.
Dinsdag. Laten we het erop houden dat ik pas 6 uur thuis was van school omdat ik op een vriendin wachtte die nooit meer is komen opdagen. Dankzij haar had ik de rest van de avond huiswerk.
Zo aardig als ik weer ben - ik noem geen namen. ¬.¬
Vandaag?
Vandaag léek heel leuk te worden. Ik had de hele dag een grijns en ik deed in de pauzes ontzettend geflipt en werd door Ruby door de gangen heen gesleept *LoL*
Maar het 6e uur ging het helemaal mis. We hadden handvaardigheid en de docente had onze kleiwerkjes gebakken.
*Je weetwel, dat kleiwerkje waar ik laatst zo over zeikte omdat ik daardoor toen het 8ste uur had.*
Nou, ik blij, want dan had ik eindelijk m'n cijfer en dan kon ik het eind - resultaat zien.
Ik had kunnen weten dat het was fout gegaan...
De docente had al een niet-zo-blije uitdrukking op haar gezicht. Ze begon te vertellen ;
"Nou, in principe zijn de kleiwerkjes gelukt, maar zoals ieder jaar zijn er natuurlijk meerdere kleiwerkjes ontploft in de oven..."
Sofie zat gelijk op het puntje van haar krukje. "Mijne is ontploft, dat weet ik zeker. Ik had er allemaal lucht tussen zitten." Fluisterde ze naar mij. Ik beet op mn lip en de docente ging weer verder ;
"Ik heb hier dus een lijstje van degene waarvan de kleiwerkjes zijn ontploft, uit deze klas..." Ze pakte het blaadje en keek de klas rond.
"Kimmie, de jouwe is ontploft. Verder niemand." Ik zat echt met mn mond open en iedereen in de klas zat te lachen. Ik kreeg een heel naar gevoel en keek naar de grond.
"Ik heb de stukjes die nog over waren beoordeeld. Je hebt nog wel een 7.5, dus dat is een troost, toch?"
Ja, ik ben heel erg blij met die 7.5 hoor. Heel erg zelfs. Maar.. Waarom is juist de míjne ontploft? Ik had er nauwlijks lucht tussen zitten! Stom kutkleiwerk.
En het ergste was dat bij Sofie alleen de achterkant eraf was gevallen. Zij had er wel allemaal lucht tussen zitten, maar de hare ontploft weer niet.
In de les zat ik een beetje visjes te ontwerpen en ik zei niets. Ik vond het echt zo kut dattie ontploft was! De docente kwam naar me toe en bekeek mijn visjes.
"Ik vind het heel sneu voor je dat hij ontploft is," zei ze toen, als medelijden. Sofie en nog een paar andere meisjes uit mn klas die bij mij aan de tafel zaten zeiden ook dat ze het heel erg stom vonden.
En weetje wat Ruby toen zei?
"Mijne is lekker niet ontploft!"
Jesusmina - dat wijf heeft ook geen gevoel voor timing. Ik kon haar wel wurgen op dat moment!
Het laatste uur hadden Sofie en Ruby alleen maar lol met elkaar en ik zat er maar verdrietig bij. Ik voelde me echt rot - maar niet door dat kleiwerkje hoor. Maar gewoon hoe Ruby echt déed vandaag tegen me. Zo stom gewoon.
Het rare is dat mn moeder en mn zieke broer Dave me weer hebben opgevrolijkt net.
Maar ik voel me nog steeds heel erg kut hoor. En chagie.
Dat moest ik dus eventjez kwijt.
Kutwoensdag.
xxxx.
Kimmie
Just One Minute..
Ongelovelijk wat 1 luttig minuutje verschil kan maken in je hele leven.
1 Minuut kan alles overhoop gooien.
1 Minuut kan dingen helder als glas maken.
1 Minuut kan mensen bij elkaar brengen..
..Of misschien wel uit elkaar drijven.
1 Minuut en een paar woorden.
Het kan gewoon álles veranderen, alles waar je je ooit aan hebt vastgehouden.
Je kan misschien raar opkijken als je dit leest, maar toch dwaalt dit rond in mn hoofd en het rare is;
Ik zíé het ook overal.
Mijn vader had kaartjes geritselt voor ons, voor de Haarlemse Basketbal-week. Vandaag gingen we erheen en onderweg in de auto dacht ik ook aan die minuten die voorbij tikten.
We gingen twee wedstrijden kijken, en bij de tweede en laatste wedstrijd was het ontiegelijk spannend.
Het was Israel tegen Nederland en in de laatste minuut liep Nederland 1 punt achter op Israel. Nederland scoorde in die laatste minuut en de wedstrijd werd uitgestelt.
Wéér kwamen er ongelovelijk spannende minuten die álles zouden kunnen veranderen.
Nouja, Israel won dan wel, ik zag wel weer hoeveel zo'n minuut kon uitmaken.
Bijvoorbeeld;
Er hoeft maar een minuut voorbij te gaan, of mn vader en ik hebben weer eens een meningsverschil, discussie of gewoon een keiharde ruzie over iets.
Er hoeft maar een minuut te komen van pijnlijke stiltes, om dingen alleen maar erger te maken.
Deze kerst was eerlijk gezegt een rommeltje voor mij. Ik kreeg bijna van álles de schuld van mn vader.
Soms heb ik het gevoel dat ik in een verkeerde familie ben geplaatst. Dat alleen Dave nog een beetje om me geeft, maar mijn ouders me gewoonweg spuugzat zijn.
Sofie heeft wel een toffe familie waar ze mee kan opschieten. Het is daar altijd gezellig thuis en ze heeft nauwlijks ruzie met haar ouders.
Integenstelling tot mij. Ik heb bijna altijd ruzie met mn ouders, met veel theater en gehuil.
Ik kan van nature mn tranen goed binnen houden. En gelukkig maar, want als ik aan tafel weer 'ns een ‘‘corrigerende’’ *Zo noemen zij het...* tik van mn vader krijg, heb ik moeite om ze binnen te houden.
Slechte eigenschappen van mn vader zijn;
- Hij kan om de meest gewone dingen boos worden. Zoals een toastje pakken onder een film. Dat deed ik vanavond en toen commandeerde hij gelijk dat ik moest gaan zitten.
- Als ik een piepklein dingetje fout doe, en hij ziet dat, wordt hij ook al woest.
- En als hij dan boos wordt, maakt hij het alleen maar erger om de meest vreselijke dingen tegen je te zeggen, zoals;
‘Ik wordt altijd zo moe van jou, Kimberly. Je kan ook nooit eens iets goed doen!’ - Preken, preken, preken, preeeeeek...
Mijn moeder komt vaak bij me zitten als ik op mn kamer lig te janken. Dan vertelt ze dat papa ook vaak in de knoop zit met mij.
Eigenlijk maakt ze het met zulk nieuws alleen maar erger. Ik denk dat papa en ik gewoon niet met elkaar kunnen opschieten, en door die gedachtes moet ik weer huilen.
Da's toch erg, als je niets eens gewoon normaal kunt praten met je vader, zonder ruzies?
Soms voelt 't alsof het mijn schuld is.
En zulke dingen gebeuren meestal in die minuten waar ik het over had.
En daarom schrijf ik zo weinig, denk ik. Ik stort in.
Knuffelz Kimmie..
Yes or No?
Ik weet het allemaal echt niet meer. Al mn gedachtes zijn in een grote mixer gegooit en flink door elkaar gehusseld.
Ik snap er niets meer van.
- Mn schoolwerk gaat hard achteruit, en ik zit er minstens tot 8 's avonds aan te werken.
- Ik weet niet meer of mn familie eigenlijk nog wel met me te maken wil hebben, aangezien het feit dat ze het zo leuk vinden om over ons te praten..
- Ik vind volleybal éigenlijk niet zo heel leuk meer, want in een wedstrijd mag ik nauwlijks spelen. En bij 't trainen voel ik me altijd alleen. Maar dan de volgende training heb ik het weer wél leuk en mag ik wél in de wedstrijd spelen. Huh?
- Waarom vertrouwd Ruubz ons niet?
- Waarom heb ik een vader, in wiens ogen ik een ongelovelijke nietsnut ben..
Owh shit, wat heb ik nú een schouder nodig om op uit te huilen..
Het komt allemaal te snel en allemaal tegelijk op me af. Ik kan dit gewoon niet hendelen.
Sofie en ik hebben met onze mentor gepraat vandaag.
Wat blijkt is dat.. Euh..
*Ik weet niet zo zeker of ik dit wel op mn blog wil zetten..*
Owkee, gaat-ie dan.
Het blijkt dus dat Ruub dr tante kanker heeft, en heel erg ziek is.
Het was moeilijk slikken toen ik het hoorde. Shit zeg, kanker.. Arme Ruubz!
Dr is niemand doodgegaan, maar miss. gáat er wel iemand dood!
Het is een enorme rotzooi in mn hoofd. Ik heb eventjes een paar uurtjes mp3-speler nodig.
Knuffz Kimmie
p.s. Volgens mij ga ik steeds slechter eten. Ik zat vanavond al vol na 2 aardappeltjes en een stukje vlees.
Straks raak ik ook nog 'ns ondervoed.
TEVEEL PROBLEMS!
A Long Time Ago
Eeh ja, wat zeggen we dan..
Sorry dat ik een paar daagjes mn logje in de kou heb laten staan!
Maar No Worries ; ik heb álles gelezen wat jullie hebben geschreven hoor
Dan zal ik maar eventjes gaan schrijven wat er allemaal is gebeurd in Kimmie’s Live!
Zaterdag ; Volleybal-wedstrijd verloren. Véel hw gemaakt.
Zondag ; Eindelijk, eindelijk, eindelijk, EINDELIJK naar Afblijven! EN YEZZ, WAT WASSIE LEUK!
En sóms was het idd een beetje slecht geacteerd, maar ja..
Vandaag ;
Ik heb veel meegemaakt vandaag. Ik wou nog een logje typen over mn gedachtes vanmiddag, maar ik ben die alweer kwijt.
Ik heb namelijk van 4 uur tot 9 uur zitten blokken en stampen en schrijven en maken en ALLES! Ik heb gewoonweg 5 uur aan mijn huiswerk gezeten.
Owkee, veel huiswerk ben ik gewend, maar dít? Dít is pure kindermishandeling!
Mijn tas voelt aan alsof er 10 kilo lood in is gegooit. En ik moet mn gymtas nog pakken, geloof ik...
Ik moest bakken Engels leren, superveel Duits leren, mega-veel sommen voor wiskunde maken, mn boekverslag voor Nederlands afmaken, een tekenen SO leren én een repetitie van Frans leren!
Ik bedoel ; hállo, en iedereen maar zeiken dat ik dingen moet plannen, maar school is hier degene die dingen moet plannen! Alles wordt altijd maar op een kluitje gegooit en ik heb 4 paniek-aanvallen gehad deze avond.
Anyway ; alles is nu geleerd en gedaan en welke leraar als eerste zn muil opentrekt trap ik weer dicht.
Zie je nou? Ik wordt gewoon agressief door al dat huiswerk.
Dit logje is een beetje rommelig, dat weet ik, en de volgende zal minder verzeikt en rommelig zijn.
Morgen gaan Sofie en ik met de mentor praten over Ruby. Hij doet er heel serieus over, ik vrees 't ergste..
Misschien is er iemand overleden. Ik zou ’t echt niet weten, ik maak me bezorgd.
Ruby is altijd vrolijk en blij, maar zou ze dat dan allemaal faken? Misschien is ze wel ontzettend ongelukkig, maar durft ze dat niet te laten zien..
Erover praten met haar heeft geen zin. Ze zal 't toch wel ontkennen.
Waar is mn ouwe vriendin gebleven?
Knuffz Kimmie
p.s. Weet je wat mn moeder vanmiddag zei?
Ze zei dat de familie over ons roddelt, omdat mn vader een rechtzaak heeft met mn tante, over geld.
Ik haat dat stomme geld! Door dat stomme geld en hun stomme ruzie ben ik er gelijk in betrokken!
Wat heb ik er mee te maken? Ik wordt gewoon kapot gemaakt door een beetje geld!
Ik huil me gewoon kapot hier. Alles gaat fout. Straks ben ik alles kwijt.
# I don’t like who I become..
Alone
Ik heb een klein regen-buitje boven mn hoofd, en mn paraplu is kwijt.. Hmm..
The truth is ; ik ben een beetje down. Ik ben dus zwaar fan van The Veronica’s, omdat ik in elk van hun liedjes een stukje Kimmie tegenkom.
Gisteren heb ik trouwens niet geschreven, maar dat is zeker niemand opgevallen..
Ik was erg moe.
Morgen heb ik 1ste uur vrij en de laatste 2 vallen uit. That means dat ik om kwart voor 1 uit ben!
Ik heb ook nog een feestje van mn lievelings-nichtje. Ze wordt 13.
Iedereen van mn pa’s kant van de familie komt. Daarom heb ik er een slecht gevoel over.
Ik wil wel graag naar mn nichtje, maar als ik naar mensen moet die me toch niet mogen en achter mn rug om praten, dan hoeft ’t van mij ook niet meer..
Denk ik.
OMG, kutleven
Knuffz Kimmie..
p.s. Ik bedenk me net iets! Misschien verdien ik wel helemaal geen familie die om me geeft. En ik weet zelf misschien al waarom..
I will never forget you..
Hoe kon dit gebeuren? En ik was er niet eens bij.. Hoe had ik haar ooit kunnen laten gaan..
Je snapt er natuurlijk niets van, wat ik allemaal uitkraam. Maar ik kom om van de tranen.
Ik ben vandaag mijn soulmate verloren. Mijn kleine bol wol, die mijn allerdiepste geheimen en gedachteroersels wist, die me nooit uitlachte maar me juist aan het lachen maakte als ik huilde.
Mijn onvervangbare Babbel.
Jij denkt natuurlijk nu ; 'Wie is Babbel nou weer?!' Nou, Babbel is mijn dwerghamster.
Nu schiet er door je hoofd ; 'Al die ophef voor een dwerghamster?!'
Ja, al die ophef voor een dwerghamster. Maar niet zomaar een dwerghamster.
Babbel was de bijzonderste van allemaal.
Altijd als ik met tranen in mn ogen haar uit dr hokje haalde en mijn hart bij haar uitstortte, keken haar mooie rode oogjes alsof ze me troostte en me begrepen.
Het voelde zo vertrouwd, om haar kleine lijfje in mn handen vast te kunnen houden.
En nu is ze weg. Ze is dood.
Ik ben gebroken.
Mijn tranen mengen zich met mijn make-up, en ze vallen op de enige foto die ik ooit van Babbel heb kunnen maken, want ze zat nooit lang genoeg stil.
Ik weet nog die tijden dat we samen in de nacht.. OMG, nee, dat leverd alleen maar meer tranen op..
Ik heb 't gevoel dat ik er niet genoeg ben geweest voor d'r. Ik voel me vreselijk, maar ik heb een feest vanavond waar ik absoluut heen moet! Ik zal me maar moeten vermannen en de tranen binnen houden..
Knuffz Kimmie
p.s. Hier de mijn enige foto ooit van Babbel gemaakt ;
Life sucks !!
Lieve bloggertjez..
Het gaat slecht met me. Niet normaal slecht, superslecht.
Als je wil weten hoe 't zit, klik dan snel op
Lees verder
Lees verder...
Stop!
Wanneer stop je nou eens,
met klagen over mij.
Wanneer kap je nou eens,
wanneer maak je me eens blij.
Wanneer zie ik de glinstering in je ogen
wanneer kan ik iets goed doen?
Je scheldwoorden zijn allemaal gelogen.
Geef me die familie-zoen..
Je ziet me als een onbenullig kind
je zou me niet willen
Ik ontplof vanbinnen als je weer begint
Ik kan wel de buurt bij elkaar gillen
Ik heb zoveel geprobeert, zoveel gedaan
Ik heb je zo vaak verteld, hoe het was gegaan
Maar ruzie hebben we toch altijd
Is iets wat je niet vermijdt...
Vader & dochter, altijd kwaad..
Hopelijk dat dit niet zo verder gaat..
Hé pap, ik wil niet dat we altijd ruzie hebben... Maar als jij nou minder commentaar zou hebben, dan zou ik misschien iets aan m'n "PuberProbleem" kunnen doen. Anyway ; hoe de zaken er nu voorstaan zijn ook niet echt goed..
Pap, ik mis je als mijn pap! Come back please!
Knuff je enige echte dochter..
Freedom..!
Ik wou dat ik een piraat kon zijn. Hu, denken jullie nu
Waar lult ze nou weer over! Maar ik meen 't, ik wou dat het kon..
Maar dan wel met Johnny Depp hea!
Lekker varen over de zeeen, niets hoeven, niet 't gevoel hebben dat je ergens moet blijven.. Je wordt niets verplicht.. Heerlijk toch?
I mean: Je hoeft niet naar school, je hoeft niet naar saaie visites toe, je hoeft helemaal noppes nada nothing!
Mij lijkt dat heerlijk. Want misschien noem jij dat vakantie, ik noem het:
Freedom!
Want de vakantie gaat voorbij en dan wordt je weer allerlei dingen verplicht. Weten jullie nog mijn blog over 't weglopen? Dat zou ik nog steeds wel willen.. Maarja, ik kom toch niet verder dan Utrecht. Ik zou naar de Carribean willen!
Was de film Pirates of the Carribean maar echt..
*Sigh..*
Waarom ik opeens deze ged88 heb? No idea, misschien komtut omdat ik net die film heb gekeken met Lisanne.
Zoals veel kinderen heb ik geen zin in school morgen. Maar ik heb een ander soort "geen zin" nu.
Ik heb nog nooit zo graag zoiets gewilt..![]()
Knuff fnn Kimmie
My wings don't open themselfs, cause something stops me..
Ik en mijn speciale vriendin Sofie, delen veel momenten samen. Veel leuke momenten, maar ook momenten wanneer we down zijn. Wanneer we het niet meer zien zitten, gaan we naar elkaar toe. Het gaat simpel en we zijn het gek genoeg altijd op hetzelfde moment. Of we steken elkaar aan.
Anyway, vlak voordat ik naar volleyballen moest, waren we allebei op msn. En down.
Zoals ieder single meisje weleens wil, is tegen een lieve vriend aanliggen en helemaal verliefd zijn en in de wolken zijn.. Tja. Voor sommige is dat geluk weggelegd, en andere moeten zoeken.
Oplossingen liggen soms op de vreemdste plekken.
Dus wát als je die oplossing niet vind? Kijk bij die vreemde plek..
Sofie smacht naar een vriendje. Ze is al veelste lang single en ze is het zó zát!
Maar eventjes buiten het vriendjes-gedeelte, had ik een ander gevoel.
Ik heb het gevoel dat ik opgesloten zit in m'n eigen leven. Er ontstaat een kleine sleur in, eerlijk gezegt. Iedere dag naar school, 2x per week volleybal-training en dat.. Dat is het.
Geen speciale mensen, of gevoelens. Misschien moeten die komen, maar toch..
In mijn dromen kan ik vliegen, dan vlieg ik over bergen en zeeen, op weg naar vrijheid. Da's altijd een heerlijk gevoel.
Maar als ik dan wakker wordt, is dat gevoel gelijk weg.
Weglopen, dat wil ik. Maar waarheen? Ik kan samen met Sofie de trein pakken en naar Amsterdam rijden, en dan? Op straat slapen?
Mijn familie zou doodgaan van bezorgdheid. Dat houdt me tegen mijn vleugels open te slaan en weg te vliegen.
Mijn familie.
Als ik hen niet had, zou ik ronddwalen als een verloren ziel. Zij houden me op m'n plaats.
Niet school, of mijn vrienden. Alleen mijn familie.
Because they where there when I was lonely, and they helped me out when I was in troubles. They would die for me, and follow me to the end of the world.
There my familie, and I wont let them down..
Toch.. Ik zal ooit een keertje weglopen. Ik voel 't.
Knuff fnn Kimmie

